moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Miliardowy kontrakt na Kraby

Ponad cztery i pół miliarda złotych zapłaci Ministerstwo Obrony Narodowej za 96 samobieżnych 155-mm armatohaubic Krab. Kontrakt podpisano dziś w obecności premier Beaty Szydło oraz ministra Antoniego Macierewicza w zakładach produkujących tę broń, czyli w Hucie Stalowa Wola. To największe jednorazowe zamówienie złożone w rodzimej zbrojeniówce po 1989 roku.


– Model bezpieczeństwa do jakiego dążymy zakłada, że silna i dobrze wyposażona polska armia będzie mogła korzystać ze sprzętu produkowanego w naszym kraju – mówiła premier Beata Szydło. Szefowa rządu podkreśliła, że dzięki wielomiliardowej umowie zakład ze Stalowej Woli oraz jego kooperanci mają zapewnioną pracę na najbliższe osiem lat. – A przecież to dopiero początek dużych kontraktów, które będziemy lokowali w polskim przemyśle – dodała.

To moment przełomowy dla armii

Tak dużego kontraktu polski przemysł zbrojeniowy nie miał od transformacji ustrojowej w 1989 roku. Za cztery dywizjonowe moduły ogniowe (DMO) samobieżnych 155-milimetrowych armatohaubic Krab, z których każdy składa się z 24 dział oraz kilkudziesięciu pojazdów wsparcia i dowodzenia, Ministerstwo Obrony Narodowej zapłaci prawie cztery i pół miliarda złotych.

– Armatohaubice Krab pokazują jak wielką wagę przykładamy do rozwoju wojsk operacyjnych. Pokazują, że polska armia będzie armią silną, zdolną zmierzyć się z każdym przeciwnikiem – mówił minister obrony Antoni Macierewicz dodając, że kupno 96 dział oraz towarzyszących im pojazdów wsparcia oraz dowodzenia, to moment przełomowy dla całej armii.


Szef MON przypomniał, że na Kraby, działa o zasięgu około czterdziestu kilometrów, od dawna czekają polscy żołnierze. Obecnie polska artyleria nie dysponuje bronią o takim zasięgu. Podstawowym uzbrojeniem jednostek WRiA (wojsk rakietowych i artylerii) są haubice 2S1 Goździk (122 mm) i armatohaubice Dana (152 mm), które mają zasięg jedynie kilkunastu kilometrów. Ich uzupełnieniem są wyrzutnie rakietowe WR-40 Langusta, które jedynie z nowym typem amunicji o nazwie Feniks, mogą osiągnąć zasięg około 40 kilometrów. Przy użyciu klasycznych pocisków ich zasięg rażenia  spada o połowę.

Pierwszy z kupionych dzisiaj Dywizjonowych Modułów Ogniowych „Regina” ma trafić do wojska w 2018 roku, a ostatni w 2024 roku.

Dwadzieścia lat historii Kraba

155-milimetrowa armatohaubica Krab waży około 48 ton i może razić cele oddalone o 40 kilometrów, wystrzeliwując nawet 6 pocisków na minutę. Plan wyposażenia polskiej armii w broń tego typu pojawił się już w 1991 roku. Początkowo nowe armaty, mające zastąpić haubice 2S1 Goździk (o kalibrze 122 mm) oraz armatohaubice Dana (o kalibrze 152 mm), chcieliśmy produkować w kooperacji ze Słowakami. Ostatecznie jednak MON podjął decyzję, że 155 AHS zostanie opracowana siłami rodzimego przemysłu, choć w oparciu o zagraniczną licencję. W 1999 roku Huta Stalowa Wola kupiła od brytyjskiego koncernu BAE System licencję na wieżę AS90 Braveheart. Podwozie do działa skonstruowała firma Bumar Łabędy.


Niestety, mimo że prototyp broni był gotowy w 2001 roku, wstrzymano nad nim prace aż do 2008 roku. Wtedy podpisano trzyletni kontrakt na opracowanie modułu ogniowego Regina (składającego się z 8 dział Krab). Pierwsze seryjne haubice Krab Huta Stalowa Wola przekazała wojsku do badań eksploatacyjno-wojskowych w 2013 roku. Wady w podwoziu opóźniły program o dwa lata. Skończyło się na kupnie zagranicznej licencji na ich wytwarzanie. Kontrakt w tej sprawie podpisano pod koniec grudnia 2014 roku. 18 listopada 2016 roku minister Antoni Macierewicz odebrał z fabryki pierwsze dziewięć gotowych haubic.

Krzysztof Wilewski

autor zdjęć: mjr Robert Siemaszko / CO MON

dodaj komentarz

komentarze

~Jacek
1483486860
Ooo znalazł się znawca praktyk dumny z faktu że jedną haubicę produkujemy w miesiąc. Sam sobie pooglądaj obrazki z RPA, Korei Płd, Niemiec...nie mówiąc o USA, Rosji i Chinach
63-83-56-15
~ja
1482209340
ehh... internetowi znawcy. to porownaj sobie chociażby konstrukcję Kraba i działa wz. 36. tak wiesz - na obrazku, żeby Ci było łatwiej
45-26-0C-2D
~Jacek
1481756640
98 dział w 8 lat? To w 39 z Boforsem było mega szybciej
63-83-56-15

Walka w dwóch światach
Drony i czołgi, czyli nowa jakość prowadzenia działań
„Wielka ucieczka” okiem historyka
W wojsku nie wszystkie butelki z kaucją?
Saperzy z Ukrainy potrzebują wsparcia
Medale kajakarki, wspinaczki i spadochroniarek
Polska wzmacnia ochronę nieba
Rekordowa licytacja „Kasku weterana”
Wyrzutnie iLauncher będą serwisowane nad Wisłą
Finowie o bezpieczeństwie w Europie do 2040 roku
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Moskwa w poszukiwaniu partnerów
Donald Tusk: Patrzcie z dumą na polską flotę!
MSPO 2026: Special Coverage by „Polska Zbrojna”
MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych
Jak Polska wykorzystuje unijne pożyczki
Terytorialsi wykonywali pomiary dla naukowców z PAN-u
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Lekcja historii na dwóch kołach
Po medale na nartorolkach i w kajaku
Berlin: Rosja próbowała doprowadzić do zamachu na lotnisku
Wojskowe MMA dla terytorialsów
Gorący lipiec PKW Łotwa
Mazurek Dąbrowskiego dla pływaczki „armii mistrzów”
Battalions of the Future
W Sejmie o rosyjskim pocisku
Pomerania Has Potential
Program SAFE w pytaniach i odpowiedziach
We Expect Partnership
Fabryki zbrojeniowe pod większą ochroną
Flanka pod strażą
Łzy na treningu to cena, jaką warto zapłacić za sukces
Jest kompromis w sprawie rekompensat za broń dla Ukrainy
PZL P.11c – Pościgowy taran!
Kanada i Polska stawiają na współpracę obronną
We Invest in the Security of Polish People
Od Warmate po F-16. Pokaz możliwości Wojska Polskiego
Polacy przejmą wszystkie szkolenia na Abramsach
Wspólne manewry taktyczno-ratownicze
Kolejna rosyjska prowokacja w powietrzu
„Mewa” na północnym szlaku
Rośnie liczba domniemanych aktów sabotażu
Abordaż z polskim wsparciem
Najpierw poligon, potem studia
Kosiniak-Kamysz: Inwestujemy w bezpieczeństwo Polaków
Zapraszamy na „Army Days”
Dwa marzenia spełnione naraz
Piechur, artylerzysta, lotnik i… hydraulik
Agresja na Polskę nie była „spacerem”
Wybuchowe szkolenie podchorążych z WAT-u
Przeciwlotnicy i terytorialsi w Brzesku
„Horyzont” przedłużony
Z prądem i pod prąd
Lancaster PA163 nie dotarł do Szczecina
Military Constellations
Polska a broń jądrowa – mity i fakty
Kolejny incydent z udziałem rosyjskiego samolotu
Prezent chodziarki na Święto Wojska Polskiego
PZL Mielec w planach MON-u
Anatomy of a Projectile

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO