moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Japońska zbrojeniówka wraca do gry

Przez niemal pół wieku japońskie firmy zbrojeniowe obowiązywał zakaz eksportu broni i sprzętu wojskowego. Narzucone przez rząd w Tokio embargo zostało zdjęte w 2014 roku, głównie pod wpływem polityki zbrojeniowej Chin. Teraz przemysł obronny Japonii szykuje się do zdobycia wartego ponad dwadzieścia miliardów dolarów kontraktu na dostawę dla marynarki wojennej Australii tuzina okrętów podwodnych. Będzie to pierwsze od dziesięcioleci tak poważne starcie firm z Kraju Kwitnącej Wiśni z koncernami z Francji i Niemiec. Wiele wskazuje na to, że to właśnie wracający do gry Japończycy podpiszą lukratywną umowę z rządem w Canberze.

Obecnie na świecie jest jedynie kilka państw, których przemysły zbrojeniowe są w stanie dostarczyć rodzimym armiom opracowane przez siebie, a nie produkowane na zagranicznej licencji, zaawansowane systemy uzbrojenia – czołgi, samoloty i okręty wojenne. Poza gigantami takimi jak USA, Rosja i Chiny, na tej krótkiej liście są jeszcze Niemcy, Francja, Wielka Brytania oraz nadrabiająca w ekspresowym tempie dystans do czołówki Turcja.

Mało kto pamięta o tym, że podobne możliwości ma również przemysł obronny Japonii, który ma w swym portfolio nie tylko różnego typu działa, karabiny i pistolety, pojazdy opancerzone, ale również produkty bardzo zaawansowane technologicznie, czyli rakietowe systemy przeciwlotnicze, samoloty bojowe, drony, okręty podwodne i nawodne.

Jest to o tyle zadziwiające, że japońska zbrojeniówka dostarcza te produkty tylko jednemu klientowi – Japońskim Siłom Samoobrony (JSDF). JSDF są jedynym odbiorcą, ponieważ w 1967 roku rząd w Tokio wprowadził zakaz eksportu broni do krajów objętych embargiem ONZ i państw bloku komunistycznego, a dziewięć lat później, w 1976 roku, zakaz objął wszystkie państwa na świecie (w 1983 wyłączono z tego USA).

Oczywiście, ktoś powie, że japońskie przepisy były mocno „dziurawe”, gdyż nie obejmowały np. komponentów elektronicznych trafiających m.in. do amerykańskich systemów radarowych i dowodzenia, a także odzieży i umundurowania – armie z Azji aż do lat dziewięćdziesiątych nosiły w większości buty „made in Japan”.

Ograniczenia spowodowały jednak, że pozbawione eksportowych możliwości firmy zbrojeniowe musiały zająć się produkcją cywilną, sprowadzając militarne działy do marginalnej roli. Doskonałym przykładem jest Komatsu, które dostarcza Japońskim Siłom Samoobrony pojazdy opancerzone. Zdecydowana większość przychodów wspomnianej firmy pochodzi z produkcji i sprzedaży na całym świecie koparek i spychaczy.

Japońska zbrojeniówka bardzo długo zabiegała o zniesienie eksportowych zakazów. Rząd w Tokio opierał się, wskazując na pacyfistyczne poglądy miejscowej ludności. Klimat wokół sprawy otwarcia rynków zbytu dla przemysłu obronnego zmienił się dopiero pod koniec ubiegłej dekady, gdy Chiny przestały ukrywać, że chcą dominować w regionie nie tylko gospodarczo, ale również militarnie. Dowodziły tego miliardy dolarów przeznaczone przez Pekin na nową broń: samoloty, czołgi oraz, oczywiście, marynarkę wojenną. Co bardzo istotne, rosnącą potęgą militarną Chin poczuli się zagrożeni nie tylko Japończycy, ale właściwie większość państw azjatyckich oraz Australia, które zaczęły apelować do rządu w Tokio o porzucenie polityki militarnej izolacji.

Presja lokalnego przemysłu, szukającego nowych rynków zbytu, presja społeczeństwa japońskiego, które oczekiwało reakcji rządu na ekspansję militarną Chin oraz presja państw z regionu przyniosły rezultaty i w 2014 roku rząd japoński zniósł trwające prawie pół wieku embargo na eksport broni i sprzętu wojskowego.

Jakie szanse na podbój światowych rynków ma japońska zbrojeniówka? Całkiem spore. Tamtejsze firmy mają w ocenie ekspertów potencjał porównywalny z Francją i Niemcami. Najlepszym tego dowodem jest fakt, że Japonia jest jedynym państwem, obok Rosji, USA, Chin oraz wymienionej dwójki, które produkuje własne (nie licencyjne) okręty podwodne. Oczywiście, jest jeszcze Szwecja, ale ona dopiero pracuje nad kolejną generacją podwodnych łowców i do ich seryjnej produkcji jeszcze daleko.

To, jak dobre są japońskie okręty podwodne, okaże się niedługo, podczas walki o warty ponad dwadzieścia miliardów dolarów kontrakt na dostawę tuzina konwencjonalnych okrętów podwodnych dla Australii. Konkurentami japońskich stoczni Mitsubishi Heavy Industries i Kawasaki Shipbuilding będą francuska grupa stoczniowa DCNS i niemiecka TKMS. Wielu ekspertów wskazuje właśnie japońskie firmy jako faworytów w tej rywalizacji.

Intratnych kontraktów, o które zamierzają walczyć firmy z Kraju Kwitnącej Wiśni, jest znacznie więcej. Kilka miesięcy temu Japończycy obwieścili, że chcą dostarczyć amerykańskim marines nowy typ amfibii, nad którą inżynierowie z Mitsubishi pracują już kilka lat. Szanse mają całkiem spore, bo projekt, który oferują, jest nowoczesny i na zaawansowanym etapie badań.

Pierwsze lukratywne kontrakty już zostały zawarte. Kilka miesięcy temu Turcy zdecydowali, że ich nowe czołgi podstawowe Altay zostaną wyposażone w japońskie silniki (firmy Mitsubishi). Podpisane zostały również umowy o współpracy tureckich i japońskich przedsiębiorstw przemysłu lotniczego. Jako pierwsze mają powstać japońsko-tureckie silniki do śmigłowców.

W mojej ocenie japońską zbrojeniówkę czekają złote lata. Tamtejsze firmy mają zaawansowane technologicznie produkty, których pożądają armie na całym świecie. Oczywiście, w pierwszym rzędzie trafią one do państw z Azji, ale niewykluczone, że sięgną po nie również kraje z Europy, Stany Zjednoczone oraz państwa z Ameryki Łacińskiej. Myślę również, że warto, aby Polska zainteresowała się ofertą japońskich firm, szczególnie oferujących systemy przeciwlotnicze.

Krzysztof Wilewski , dziennikarz portalu polska-zbrojna.pl

dodaj komentarz

komentarze


Gwarancje BGK w finansowaniu rozwoju MŚP w sektorze obronnym i technologiach typu dual-use
Ojcowie polskiej niepodległości
Ratunek pod ogniem
Medycy bojowi na poligonie
Waryński liderem nieruchomości w PGZ-ecie
ORP „Albatros” w akcji
Złoto i brąz w sportach walki
„Koalicja 26.2”, czyli pokaz zdolności i siły
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Coraz więcej Krabów w Bolesławcu
„Horyzont” przedłużony
Road to Life
„Kurs generalski” dla podoficerów
Więcej Piorunów i Jelczy
Vipery wracają do Czech
Flight into the Future
Generał z cienia
Medalowy finisz strzelców
Szef MON-u: Nie da się nas zastraszyć
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Na unijnym szczeblu o współpracy z USA na rzecz bezpieczeństwa
Marsz z weteranem
Okno dla gigantów
Gorący lipiec PKW Łotwa
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
Budowa siedziby wojskowych medyków zakończy się wcześniej
Sokół na ratunek w górach
Pancerny atak z wody
AI za sterami Gripena
Zatrzymać masywny krwotok
Nieznany obiekt na terenie Polski
Nigdy nie zostawiamy swoich
Jakie zmiany w ustawie o obronie?
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
Samotna placówka
Amunicja do Szerszeni
Co z wysługą po powrocie do wojska?
Constans historii
Bombowiec na dnie Bałtyku
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Rezerwy do wyszkolenia
Polskie systemy satelitarne w orbicie zainteresowań Grecji
Wiceszef MON-u w Kijowie
Promień nie do zniesienia
Nowe łodzie wielozadaniowe na Bałtyku
St. szer. spec. Kuklik na podium Dancon March
Sulechów z brygadą artylerii
Nowy kompleks dla artylerzystów z Jarosławia
Rosyjskie drony pod lupą wojskowych śledczych i ekspertów. Jak wygląda ich praca?
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Kolejny wyrok za strzały na granicy
Za wybitne czyny bojowe w czasie pokoju
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
Flanka pod strażą
MON zmienia system gotowości obronnej
„Ślązak” czeka na modernizację
Borsuki w Poznaniu
Niemieckie Eurofightery przylecą na Air Policing do Polski
Jak prowadzić Leoparda?
Kolejne sukcesy „armii mistrzów”
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
Kosmiczny Bursztyn
Dwie rakiety i dron odrzutowy spadły na terytorium Polski
Kickbokserzy Bursztynowej Dywizji najlepsi
Pancerny poligon
Pokład okrętu… pod dachem
Ważne odkrycie na Westerplatte
„Koalicja 26.2”, czyli chętni i wiarygodni

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO