moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Słowacja – sąsiad, sojusznik, potencjalny partner

Wśród uczestników natowskich ćwiczeń „Anakonda’ 18”, jakie w I połowie listopada tego roku odbędą się na poligonach wokół Drawska i Orzysza, będzie oddział armii słowackiej.  W poprzedniej edycji manewrów wzięło udział 100 żołnierzy z tego państwa. I choć ta liczba może nie robi wrażenia, zaangażowanie wojskowych ze Słowacji jest ważnym sygnałem dla sojuszników. Zwłaszcza w kontekście antynatowskich nastrojów, jakie zyskują na popularności u naszego południowego sąsiada. Jak wygląda polityka obronna Słowacji oraz ich współpraca z NATO i Polską?

Słowacja jest niewielkim państwem liczącym około 5,4 mln ludności, które prowadzi bardzo skromną politykę zagraniczną. Cechuje ją ostrożność, nierzadko określana jako pragmatyzm. Armia słowacka nie jest duża: liczy około 18 tys. żołnierzy i pracowników cywilnych. Poza tym jest jedną z najsłabiej wyposażonych armii na świecie. Dysponuje: 42 samolotami, 22 czołgami i 478 transporterami opancerzonymi oraz budżetem około 1 mld dolarów. Polityka obronna nie ma bowiem dla Słowacji charakteru kluczowego. Warto dodać, że kraj ten właściwie nie ma własnych tradycji wojskowych.

Słowacy uważają zresztą, że sami nie są w stanie zagwarantować bezpieczeństwa swojego kraju, ale jest to możliwe w ramach NATO (są państwem członkowskim od 2004 roku). Stąd Bratysława zamierza do 2020 roku zwiększyć wydatki na obronność do poziomu 1,6% PKB  (obecnie to 1,16% PKB). Zalecane przez NATO 2% PKB mają osiągnąć w 2024 roku.

Słowacja w NATO – zostać czy wyjść?

Rząd popiera wzmocnienie obrony wschodniej flanki NATO i w 2016 roku została powołana kilkudziesięcioosobowa jednostka, która miałaby wesprzeć dowodzenie siłami natychmiastowego reagowania Sojuszu, w przypadku agresji ze strony Rosji. W kwietniu ubiegłego roku 150-osobowa kompania słowacka przybyła na Łotwę, by do czerwca 2017 roku „rotacyjnie” stać na straży bezpieczeństwa wschodnich granic Sojuszu. Słowacja uczestniczy też w misji w Iraku, szkoląc irackich logistyków i techników wojskowych.

Bratysława oficjalnie popiera działania NATO, ale stosunek Słowaków do Sojuszu jest – mówiąc delikatnie – mało entuzjastyczny. Nie chcą oni w kraju oddziałów NATO, a ćwiczenia wojskowe w ramach Sojuszu odbywają się bez rozgłosu, wręcz w tajemnicy. Eksperci międzynarodowi uważają, że siły antynatowskie na Słowacji wspiera Rosja. Ale takie nastroje podsyca chociażby ugrupowanie Mariana Kotleba, czyli Partii Ludowej Nasza Słowacja, na którą w wyborach do Rady Narodowej (parlament) zagłosowało 8 proc. wyborców (przełożyło się to na 14 mandatów). Partia, uważająca się za spadkobiercę faszysty i sojusznika Hitlera księdza Józefa Tiso, rozpoczęła zbieranie podpisów pod petycją o rozpisanie referendum na temat wyjścia z Sojuszu. Działacze tej organizacji zebrali już ponad 150 tys. podpisów na wymagane 350 tys. Prawdopodobnie nie będzie problemu z zebraniem reszty. Opublikowany w lutym sondaż (przeprowadzony przez słowacki The Global Policy Institute) pokazał, że mniej niż połowa Słowaków w wieku 18–24 lata chce pozostać w NATO, a kolejne 24% nie ma pewności, czy członkostwo w Sojuszu jest korzystne dla ich kraju.

Partnerzy Słowacji

Głównym partnerem Słowacji w sferze bezpieczeństwa w regionie są Czechy. W ostatnich latach Słowacja zacieśniła relacje z Węgrami. Przykładem jest wspólny kontyngent wojskowy na Cyprze, wystawiony przez Słowaków i Węgrów w ramach misji ONZ (UNFICYP).

Oddziały słowackie uczestniczą również w ćwiczeniach wojskowych Sojuszu, na przykład w organizowanych przez Polskę manewrach „Anakonda”. W poprzednich ćwiczeniach, w 2016 roku, było 100 wojskowych ze Słowacji. Żołnierze słowaccy ćwiczyli też z oddziałami czeskimi, węgierskimi, polskimi i amerykańskimi podczas manewrów „Ground Pepper” na wschodzie Słowacji, a w czerwcu 2017 roku wraz z sojusznikami z NATO w ramach „Saber Strike” na Łotwie. Polacy biorą udział z kolei w przedsięwzięciach takich jak „Słowacka Tarcza”.

Słowacja współpracuje z Polską w ramach Centrum Eksperckiego Kontrwywiadu, którego część obiektów znajduje się w Krakowie, a część na Słowacji. Do ośrodka szkoleniowego Lest przyjeżdżają polscy żołnierze. Gorzej natomiast wychodzi współpraca przemysłów zbrojeniowych. W 2015 roku oba państwa podpisały list intencyjny w sprawie budowy na początek 30 sztuk wspólnego transportera opancerzonego o nazwie SCIPIO z podwoziem polskiego Rosomaka, produkowanego przez zakłady w Siemianowicach Śląskich i z wieżyczką produkcji słowackiej TURRA-30. Jednak Słowacy wycofali się z tego projektu „z powodu niekorzystnych skutków gospodarczych i wojskowych”. Ostatecznie zdecydowali się na zakup fińskich transporterów Aligator II. Dość skutecznie przebiega współpraca polsko-słowacka (i czeska) przy produkcji amunicji pancernej kalibru 155 mm, który jest standardowy w NATO. W Polsce produkcja tej amunicji odbywa się w Zakładach Metalowych DEZAMET w Nowej Dębie.

Przemysł zbrojeniowy odgrywał na Słowacji dużą rolę w czasach Czechosłowacji, po jej rozpadzie rola tej branży spadała i nadal spada. Słowacja obecnie modernizuje posiadany rosyjski sprzęt i do września 2019 roku ma z Rosją kontrakt na serwis samolotów MiG-29. Będąc członkiem NATO, Słowacja powoli i raczej ad hoc wymienia sprzęt na zachodni, ale zakupuje go nadal głównie w Rosji. Chociaż trzeba przyznać, że  ostatnio w przemyśle zbrojeniowym następuje pewne ożywienie: na tamtejszych targach IDEB 2016 Słowacja zademonstrowała opartą na polskiej armatohaubicy Krab, haubicę Diana. Cieszy się ona dużym zainteresowaniem wśród ekspertów. Z kolei na ubiegłorocznych Dniach NATO w Ostrawie słowacki przemysł zaprezentował samobieżne haubice Zuzanna i Zuzanna-2, które są zmodernizowaną wersją czeskich haubic ShKHvz77 Dana. Oprócz tego pokazywane były: kołowy transporter opancerzony Corsac8x8 opracowany w koprodukcji z amerykańską firmą General Dynamics, wyrzutnię rakietową RM-70/85 Modular, samochód terenowy Aktis 4x4 i zautomatyzowany system dowodzenia Astra PVO.

Biorąc pod uwagę raczej ograniczone możliwości Słowacji w sferze wojskowości, eksperci uważają, że powinna się ona wyspecjalizować w konkretnych dziedzinach, w których ma doświadczenie, jak w wojskach przeciwchemicznych i inżynieryjnych.

Jacek Potocki , sekretarz Polskiego Klubu Publicystów Międzynarodowych

dodaj komentarz

komentarze


Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
 
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Na straży wschodniej flanki NATO
Strażacy ruszają do akcji
Ramię w ramię z aliantami
Koreańska firma planuje inwestycje w Polsce
Przełajowcy z Czarnej Dywizji najlepsi w crossie
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
Charge of Dragon
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
25 lat w NATO – serwis specjalny
Wojna w świętym mieście, część druga
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Święto stołecznego garnizonu
Wojna w świętym mieście, epilog
Głos z katyńskich mogił
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Kolejne FlyEle dla wojska
Barwy walki
Lekkoatleci udanie zainaugurowali sezon
SOR w Legionowie
Znamy zwycięzców „EkstraKLASY Wojskowej”
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Zachować właściwą kolejność działań
Bezpieczeństwo ważniejsze dla młodych niż rozrywka
Kadisz za bohaterów
Szarża „Dragona”
Jakie wyzwania czekają wojskową służbę zdrowia?
Sprawa katyńska à la española
Sandhurst: końcowe odliczanie
NATO na północnym szlaku
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
Active shooter, czyli warsztaty w WCKMed
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
Donald Tusk: Więcej akcji a mniej słów w sprawie bezpieczeństwa Europy
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Morze Czarne pod rakietowym parasolem
Czerwone maki: Monte Cassino na dużym ekranie
Zmiany w dodatkach stażowych
Szpej na miarę potrzeb
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
Gunner, nie runner
NATO on Northern Track
Wojskowy bój o medale w czterech dyscyplinach
Wojna na detale
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
Operacja „Synteza”, czyli bomby nad Policami
Przygotowania czas zacząć
Front przy biurku
Kosiniak-Kamysz o zakupach koreańskiego uzbrojenia
Wojna w Ukrainie oczami medyków
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
Aleksandra Mirosław – znów była najszybsza!
Wojna w świętym mieście, część trzecia
W Italii, za wolność waszą i naszą
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Rozpoznać, strzelić, zniknąć

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO