Podchorążowie z Wrocławia zwyciężyli w jednych z najtrudniejszych zawodów militarnych w Europie. W tym roku w Italian Raid Commando wzięło udział około 200 osób z kilkunastu państw. Zawodnicy w pełnym umundurowaniu i z obciążeniem pokonali 35-kilometrową trasę, udzielali pomocy medycznej, naprowadzali ogień artylerii na cel i szturmowali budynki.

Zawody Italian Raid Commando rozegrano po raz trzydziesty pierwszy. Do rywalizacji we włoskiej Lombardii stanęło 45 zespołów z kilkunastu państw. Swoje drużyny wysłały m.in.: Polska, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Włochy, Szwajcaria, Hiszpania, Belgia, Niemcy, Austria i Francja. Nasz kraj reprezentował zespół z Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu. – Italian Raid Commando to jedne z najtrudniejszych zawodów wojskowych w Europie. Już od kilku lat startują w nich podchorążowie z Sekcji Działań Wysokogórskich WSOWL – mówi mjr Piotr Szczepański, rzecznik prasowy wrocławskiej uczelni. – Podczas rajdu zawodnicy muszą wykazać się nie tylko doskonałą kondycją fizyczną, ale i różnymi umiejętnościami oraz znajomością procedur obowiązujących w NATO – dodaje oficer. Rajd we Włoszech odbył się w ostatnim tygodniu maja. W polskim zespole znaleźli się: st. kpr. pchor. Piotr Dąbrowski, sierż. pchor. Tomasz Kuś, sierż. pchor. Maciej Łukaszewicz, sierż. pchor. Patryk Dziuba.

Celność i szybkość

Do startu w zawodach podchorążowie przygotowywali się od dwóch miesięcy – przeszli m.in. szkolenie wspinaczkowe w Szklarskiej Porębie. Treningi odbywały się pod kierunkiem instruktorów, ale także na zajęciach indywidualnych. – Pracowaliśmy głównie nad kondycją, maszerowaliśmy po górach, ale także uczyliśmy się teorii, na przykład zasad wzywania ognia artylerii czy organizacji ewakuacji medycznej – opowiada st. kpr. pchor. Piotr Dąbrowski, kapitan polskiej drużyny. Podchorąży nie ukrywa, że przygotowując się do zawodów korzystał także z doświadczeń z ubiegłego roku. – Jako jedyny z tego zespołu miałem już możliwość, by wystartować w rajdzie w Lombardii. Wiedziałem więc, na co zwrócić uwagę podczas treningów, jakie umiejętności trzeba udoskonalić – przyznaje.

Tegoroczny Italian Raid Commando został podzielony na dwa etapy. Na początek zawodnicy sprawdzali swoją celność na strzelnicy wojskowej w Szwajcarii. – Poszło nam zaskakująco dobrze, mimo że mierzyliśmy z nieznanych nam dotąd rodzajów karabinów i karabinków – podkreśla sierż. pchor. Tomasz Kuś, przewodniczący Sekcji Szkoleń Wysokogórskich WSOWL.

Najpierw podchorążowie strzelali z granatnika 40 mm do celu oddalonego o 30 metrów. – Później działaliśmy w składzie patrolu, który wpadł w „zasadzkę”. Trzeba było jak najszybciej wybiec z pojazdu i prowadzić ogień z różnych postaw strzeleckich. Kolejnym zadaniem było strzelanie z broni krótkiej – relacjonuje pchor. Kuś. Ponadto zawodnicy musieli oddać 18 strzałów do tarczy oddalonej o 300 metrów. Musieli też udowodnić, że potrafią dobrze strzelać z broni wyborowej. – To właśnie ta ostatnia konkurencja poszła nam najlepiej – mówi pchor. Dąbrowski.

14 godzin w biegu

Po zmaganiach na strzelnicy żołnierze zostali przewiezieni do włoskiej miejscowości Bisuschio, gdzie mieściła się główna baza. Po kilku godzinach odpoczynku ponownie przystąpili do rywalizacji. – O godzinie 21.00 rozpoczęła się odprawa dla dowódców drużyn. Poznaliśmy sytuację taktyczną i dostaliśmy rozkaz, by wykonać patrol rozpoznawczy w ugrupowaniu przeciwnika – opowiada pchor. Dąbrowski. – Zespoły ruszały na wyznaczoną przez organizatorów trasę w odstępach kilkunastominutowych. My wystartowaliśmy 30 minut po północy – dodaje.

Zgodnie z regulaminem uczestnicy rajdu musieli pokonać 35-kilometrową trasę w pełnym umundurowaniu. Dodatkowo, każdy z zawodników dźwigał plecak ze sprzętem do wspinaczki, sprzętem biwakowym, jedzeniem i piciem. Waga wyposażenia nie mogła być mniejsza niż 10 kilogramów. – Trasa zawodów była znacznie trudniejsza niż rok temu. Musieliśmy pokonać wiele stromych podbiegów. Różnica wysokości terenu na odcinku 35 km wyniosła 1500 metrów – precyzuje kapitan polskiego zespołu.

Na trasie każdy z zespołów musiał wykonać w jak najkrótszym czasie kilkanaście różnego rodzaju zadań. Na początku zawodnicy prowadzili obserwację wojsk przeciwnika. Musieli wykryć kolumnę pojazdów za pomocą noktowizji, wykonać szkice i sporządzić meldunek sytuacyjny. – Tu liczyła się nie tylko szybkość, ale i precyzja. Trzeba było dokładnie opisać, ile jest wozów, jakiego typu są to pojazdy i ilu mogą przewozić pasażerów. Sporządzony meldunek był przekazywany sędziemu. Dopiero gdy sędzia zaliczył zadanie, można było ruszyć dalej – opowiada pchor. Kuś.

Podchorążowie przyznają, że jednym z najtrudniejszych zadań było wezwanie wsparcia artylerii według procedury „call for fire”. – Działaliśmy po zmroku. Nasz zespół zajął stanowisko na wzgórzu ponad miastem. A w dole, w mieście, byli instruktorzy. Musieliśmy ich zlokalizować, a potem na podstawie mapy obliczaliśmy azymut, odległość do nich i współrzędne. Dopiero później wzywaliśmy wsparcie. Jeśli ktoś wykonał błędne obliczenia, trzeba było zadanie poprawiać – opisuje pchor. Kuś.

To jednak nie wszystko. Podchorążowie musieli także zaplanować i przeprowadzić szturm na budynek czy wykonać nocny patrol po mieście. Ponadto udzielali pomocy medycznej żołnierzom rannym w wyniku wybuchu miny pułapki, wykonywali zjazdy na linach i pokonywali tor przeszkód. – Podczas zawodów nie mieliśmy świadomości, że idzie nam tak dobrze. Nawet zastanawialiśmy się, które fragmenty marszu moglibyśmy poprawić. Byliśmy zaskoczeni zwycięstwem. Jesteśmy naprawdę bardzo szczęśliwi – mówi pchor. Kuś. – Ciężko na to zwycięstwo pracowaliśmy. Przez 14 godzin byliśmy cały czas w biegu. Nie było czasu na regenerację, jedzenie czy picie. Ale udało się! – dodaje kapitan zespołu, pchor. Dąbrowski.

Drużyna z Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych zajęła pierwsze miejsce w kategorii szkolnictwo wojskowe, a ósme w klasyfikacji generalnej. Podchorążowie powtórzyli sukces sprzed dwóch lat, kiedy to zespół z WSOWL również stanął na podium.