Żołnierze Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych im. gen. bryg. Franciszka Seweryna Włada z Poznania odwiedzili podopiecznych Stowarzyszenia na Rzecz Osób Niepełnosprawnych RAZEM.

Żołnierze zawitali do Głuchołazów, miasta położonego na południe od Nysy. Tradycyjnie w Głuchołazach odbywał się turnus rehabilitacyjno-wypoczynkowy podopiecznych Stowarzyszenia na Rzecz Osób Niepełnosprawnych RAZEM. W turnusie wzięło udział 42 podopiecznych oraz 46 opiekunów i wolontariuszy.

– Jako Stowarzyszenie RAZEM organizujemy spotkania kolonijne od 1999 roku, nie było to nowością, ponieważ wcześniej, już od 1993 roku prowadziliśmy kolonie w ramach Stowarzyszenia Salezjańskiej Organizacji Sportowej SALOS „Radość”. Wszystko zaczęło się od spotkania księdza Mirosława Szewieczka, który zainicjował organizację kolonii dla osób niepełnosprawnych. Ponieważ po kilku latach musiał się przenieść do odległej parafii, kontynuowaliśmy inicjatywę. Do tej pory w ramach Stowarzyszenia RAZEM odbyło się 20 turnusów i wzięło w nich udział około 1000 podopiecznych i ponad 1100 opiekunów i wolontariuszy. Przed rozpoczęciem każdego turnusu organizujemy spotkanie integracyjne, które ma na celu zapoznanie się opiekunów z podopiecznymi i ich rodzinami. Ułatwia to późniejszą opiekę nad niepełnosprawnymi – mówi Helena Bełtowska, prezes stowarzyszenia RAZEM.

Żołnierze Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych odwiedzają podopiecznych RAZEM od 4 lat. Odwiedzamy, opowiadamy i pokazujemy wojsko. Organizujemy prezentacje sprzętu i wyposażenia wykorzystywanego przez żołnierzy. Stało się to możliwe dzięki inicjatywie ówczesnego kapelana Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych i Szkoły Podoficerskiej Wojsk Lądowych ks. ppor. Grzegorza Lacha. Mimo że dziś ks. Lach jest kapelanem u podhalańczyków, współpraca nadal trwa i żołnierze wspierają wspaniałą inicjatywę.

– Spotkanie żołnierzy z poznańskiej Szkoły Podoficerskiej z naszymi podopiecznymi to nie tylko pokaz wojskowości i przybliżenie specyfiki służby w Wojsku Polskim. Tutaj każdy jest potrzebny, a żołnierze chcą pomagać i nie trzeba zachęcać do pomocy w opiece, noszeniu wózków inwalidzkich czy poświęceniu czasu po oficjalnej prezentacji na rozmowy i odpowiedzi na wszystkie pytania. Żołnierze zawsze są serdecznie witani w naszych progach. Dodatkowo w tym roku pomogli nam żołnierze z Garnizonu Jarosław, którzy wsparli turnus finansowo – charytatywną zbiórką funduszy – mówi ks. ppor. Grzegorz Lach.

Stowarzyszenie zajmuje się osobami o różnym stopniu niepełnosprawności.

Podopieczni Stowarzyszenia RAZEM gościli żołnierzy w Ośrodku Formacyjno-Rehabilitacyjno-Wypoczynkowym Caritas Diecezji Opolskiej w Głuchołazach „Skowronek”. Zorganizowaliśmy prezentację umundurowania i wyposażenia wykorzystywanego przez żołnierzy różnych specjalności. Wszyscy mogli przymierzyć mundur, założyć hełm, sprawdzić jak trudno oddycha się w masce, czy śpiwór wojskowy jest wygodny, a plecak żołnierski bardzo ciężki, pomalować twarz farbami maskującymi. W tym roku żołnierze do swojego pokazu dołączyli elementy udzielania pierwszej pomocy w różnych sytuacjach ze szczególnym uwzględnieniem osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Podopieczni zobaczyli, jak używać sprzętu medycznego, w jaki sposób przywrócić podstawowe funkcje życiowe oraz jak postępować z poszkodowanym przy omdleniu. Żołnierze wykorzystali wyposażenie ratownicze, aby lepiej przybliżyć osobom niepełnosprawnym metody pomocy medycznej.

– Jestem tutaj już piąty raz. Opieka nad niepełnosprawnymi uczestnikami nie jest pracą lekką. Praktycznie jesteśmy potrzebni 24 godziny na dobę, ale już na koniec turnusu czujemy ogromną satysfakcję z pomagania – mówiła Anita Mencnarowska, wolontariuszka.

Wolontariuszka Julia Kajsztura jest tutaj dopiero po raz pierwszy, ale jak mówiła: – Grupa jest pozytywnie nastawiona, nie brakuje uśmiechu. A najlepszą motywacją dla innych uczestników jesteśmy my sami. Wzajemnie sobie pomagamy, bo integracja jest najważniejsza.

– Przyjeżdżając tutaj, musimy się liczyć z poświęceniem. Po dłuższym okresie pobytu tutaj jesteśmy wykończeni nie tylko fizycznie, ponieważ jesteśmy potrzebni od rana do wieczora, ale także psychicznie, ale to nie jest ważne, ponieważ satysfakcja z pomocy jest dużo większa – mówił Jakub Kajstura, który ma dłuższy staż opiekuńczy.

Wizyta żołnierzy na turnusie rehabilitacyjno-wypoczynkowym z podopiecznymi Stowarzyszenia RAZEM trwała krótko, jednak zostaliśmy zarażeni ogromną ilością optymizmu i szczerego uśmiechu. W tym miejscu należy złożyć wielkie ukłony pod adresem opiekunów i wolontariuszy, którzy są duszą całego przedsięwzięcia, poświęcają swój czas na opiekę nad najbardziej potrzebującymi. To dzięki nim przedsięwzięcie nabiera sensu i rozmachu, a każdy dzień mimo ogromu włożonej pracy jest wypełniony pozytywną energią.

– To spotkanie było niesamowitym przeżyciem, zwłaszcza część medyczna, gdyż sam się tym interesuję z racji mojej niepełnosprawności. Poruszam się na wózku i mam porażenie mózgowe. Pokaz pierwszej pomocy był bardzo przydatny, łączył uśmiech i zabawę z edukacją. Przyjazdy tutaj zawsze są wspaniale spędzonym oraz mile wspominanym czasem – mówił podopieczny RAZEM Mateusz Godek.

Żołnierze po wykonanej misji powrócili do Poznania, a w pamięci na długo pozostanie im spotkanie z wychowankami RAZEM.

Tekst: chor. Marcin Szubert, Aleksandra Łęt