moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Podhalańczycy ćwiczyli na zaporze

Wyczerpujący trening wspinaczkowy, nocne wędrówki po połoninach i zajęcia z ratownictwa górskiego z wykorzystaniem technik alpinistycznych – kilkudziesięciu żołnierzy z kompanii rozpoznawczej 21 Brygady Strzelców Podhalańskich przez tydzień szkoliło się w Bieszczadach. Po raz pierwszy także na zaporze wodnej w Solinie.



– Jednej nocy z użyciem noktowizji przeszliśmy Połoninę Wetlińską (1255 m n.p.m.) i Caryńską (1297 m n.p.m.). Pogoda była zła. Najbardziej dokuczały nam opady śniegu i wiatr. – opowiada Tomasz Kudyba, dowódca kompanii rozpoznawczej 21 Brygady Strzelców Podhalańskich.

Jak wyglądało szkolenie zwiadowców? Żołnierze trenowali głównie działania patrolowe, zakładanie posterunków obserwacyjnych i doskonalili umiejętności prowadzenia obserwacji przeciwnika. Podczas ćwiczenia plutony uzupełniały się wzajemnie, odgrywając na przemian rolę zwiadowców i przeciwników.

– Dziennie pokonywaliśmy od 10 do 30 kilometrów. Dystans zależał od zadania, jakie trzeba było wykonać. Czasami jest tak, że na tzw. skryte przejście jednego kilometra potrzeba nawet dwóch godzin. Wszystko zależy od aktywności przeciwnika, pogody i warunków terenowych – opisuje ppor. Grzegorz Mizia, dowódca 1 plutonu rozpoznawczego.

Każdy z wojskowych dźwigał plecak ważący przeszło 20 kilogramów. Żołnierze wyposażeni byli m.in. w sprzęt do bytowania (karimata, śpiwór, płachta biwakowa, specjalne namioty przystosowane do prowadzenia obserwacji), noktowizory, radia, broń i oporządzenie taktyczne. Ponadto mieli ze sobą zmienną odzież, którą w razie deszczu wykorzystywali także jako dodatkowe zadaszenie. Poza tym w każdym z plecaków był sprzęt wspinaczkowy, racje żywnościowe i woda.

Zanim założyli posterunek obserwacyjny musieli starannie sprawdzić rejon, w którym się znajdują, następnie zbudować bazę przejściową i wykonać rekonesans. Później, już na posterunku, prowadzili obserwację w systemie zmianowym przez całą noc albo dzień.

– Dobrze założony posterunek obserwacyjny nie może być zauważony przez przeciwnika. Tu liczy się jedna zasada: wykryty zwiadowca to martwy zwiadowca – opowiada jeden z podhalańczyków. Jednocześnie posterunek musi być zlokalizowany w takim miejscu, z którego dobrze będziemy mogli obserwować teren. – Obserwacja musi być dokładna i efektywna. Trzeba śledzić ruchy przeciwnika, robić notatki, zwracać uwagę na szczegóły, szkicować. Żołnierze zmieniają się na posterunku w zależności od zmęczenia i warunków pogodowych – mówi ppor. Mizia. – W dzień przy złej pogodzie szybciej traci się koncentrację, a nocą oczy szybciej męczą się od noktowizorów.


Żołnierze kompanii rozpoznawczej 21 BSP na tygodniowy trening w Bieszczady zabrali ze sobą niewiele sprzętu do wspinaczki. – To celowe działanie. Musimy zminimalizować wyposażenie, by niepotrzebnie nie obciążać naszych plecaków – tłumaczą. Wykorzystując minimalną ilość sprzętu wspinaczkowego, zdobywali także 70-metrową zaporę wodną w Solinie. – To były zajęcia z wykorzystaniem wiedzy z zakresu taktyki i technik alpinistycznych. Ćwiczyliśmy zjazdy z ubezpieczeniem oraz jumarowanie, czyli wejście na zaporę za pomocą pojedynczej sztywnej liny i sprzętu alpinistycznego – wyjaśniają.

– To było pierwsze nasze szkolenie w Solinie. Okazało się, że zapora jest idealnym obiektem do szkolenia wojska, dlatego na pewno będziemy tam wracać – mówi kpt. Tomasz Kudyba. – Trening był dobrym sprawdzianem dla dowódców instruktorów pod względem przygotowania zajęć, zwłaszcza, że do dyspozycji mieli minimalną ilość sprzętu. Dla zwiadowców z kolei był to test odporności psychicznej, ponieważ działali w znacznej ekspozycji, na 70-metrowej ścianie betonu, w pełnym oporządzeniu i uzbrojeniu – dodaje dowódca.

Zwiadowcy z 21 Brygady Strzelców Podhalańskich przygotowani są do prowadzenia rozpoznania w każdych warunkach terenowych, także w wysokich górach. Żołnierze ruszają w teren jako pierwsi i mają nie tylko wykryć stanowiska przeciwnika, ale także bezpiecznie przeprowadzić resztę wojska przez różnego rodzaju przeszkody. Stąd do zadań górskich zwiadowców należy m.in. budowanie mostów linowych, poręczowanie skał i wybieranie ścieżek, którymi przedostaną się pozostali żołnierze. Kilka tygodni temu 46 podhalańczyków z kompanii rozpoznawczej wzięło udział w szkoleniu w wysokich Tatrach. Wówczas zwiadowcy ćwiczyli pod okiem doświadczonych instruktorów i ratowników TOPR-u.

Magdalena Kowalska-Sendek

autor zdjęć: kpt. Konrad Radzik, Grzegorz Mizia

dodaj komentarz

komentarze

~scooby
1399540140
Dużo nowych mostów i wiaduktów mamy . Powinniście je wszystkie znać. Zawsze można jeden pas ruchu na czas ćwiczeń wyłączyć a ćwiczenia przeprowadzać w dzień, nocy oraz różnych porach roku szczególnie zimą przy ujemnych temperaturach . p.s. Tylko nie w poniedziałek przed 8.00 .
39-FF-C3-6D
~scooby
1399539960
Wreszcie ćwiczenia stosowne do przyszłych potencjalnych zadań .
39-FF-C3-6D

By Polska była bezpieczna
 
Czego można się nauczyć od żołnierzy?
„Wakacje z wojskiem”, czyli plan na lato
Camp Miron. Amerykańscy specjalsi w Polsce
Bohater odtrącony
Broń Hitlera w rękach AK
Nie szpital, a instytut
Dwa krążki kajakarki z „armii mistrzów”
Mobilne dowodzenie
Wioślarze i triatlonistka na podium
Tomczyk: „Tarcza Wschód” ma odstraszyć agresora
MON przedstawiło w Senacie plany rozwoju sił zbrojnych
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
„Ryś” z laserem
Ameryka daje wsparcie
Abramsy w pętli
Kto wywalczy tytuł mistrza MMA?
Polska wiktoria na Monte Cassino
Po śladach polskich bohaterów
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
„Grand Quadriga ‘24”
Pływacy i maratończycy na medal
Nowe zadania szefa SKW
„Pierwsza Drużyna” na start
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
NATO on Northern Track
Śladami ojca
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
They Will Check The Training Results in Combat
Wojna w świętym mieście, epilog
Piedimonte – samobójcza misja
Wielki triumf 2 Korpusu Polskiego
Cień atomowej zagłady
Dwie dekady ulepszania Sojuszu
Polki pobiegły po srebro!
Na straży nieba
Grupa Północna o wsparciu dla Ukrainy
Flota Bayraktarów w komplecie
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
„Przekazał narodowi dziedzictwo myśli o honor i potęgę państwa dbałej”
Wszystkie misje AWACS-a
Sejmowa debata o bezpieczeństwie
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Sojusznicy ćwiczą w Drawsku
Obradował Komitet Wojskowy Unii Europejskiej
Żołnierzu, wyślij dziecko na wakacje z Rewitą
„Sarex ’24”: razem w czasie kryzysu
Układ nerwowy Mieczników
Dwa srebrne medale kajakarzy CWZS-u
„Sarex”, czyli jeden za wszystkich, wszyscy za jednego
Ostatnia droga Pileckiego
Sukcesy reprezentantek CWZS-u
Święto Oddziału Specjalnego ŻW
Serwis K9 w Polsce
Zawsze gotowi do pomocy
Barbara wzmocni polską obronę powietrzną
Krwawa noc pośród puszczy
Wojskowi medycy niosą pomoc w Iraku
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Memoriał gen. Andersa coraz bliżej

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO