12 września, w Święto Wojsk Lądowych, oddajemy hołd żołnierzom, którzy każdego dnia stoją na straży bezpieczeństwa Rzeczypospolitej. To święto szczególne, gdyż jego data przypomina nam o jednej z najważniejszych kart w historii polskiego oręża – wiktorii wiedeńskiej z 1683 roku. Pod dowództwem króla Jana III Sobieskiego polscy żołnierze pokazali wówczas, że odwaga, dyscyplina, wyszkolenie i determinacja potrafią przesądzić o losach wielkiej wojny.
Dziedzictwo wojsk lądowych jest jednak znacznie bogatsze. To tradycja drużynników spod Cedyni, rycerstwa spod Grunwaldu, husarii i żołnierzy walczących pod Somosierrą. To także pamięć powstańców narodowych, żołnierzy II Rzeczypospolitej oraz tych, którzy walczyli na frontach II wojny światowej.
Dziś wojska lądowe pozostają trzonem Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. To największy rodzaj naszych sił zbrojnych, odpowiedzialny za obronę terytorium państwa, bezpieczeństwo granic i prowadzenie działań w ścisłej współpracy z pozostałymi rodzajami sił zbrojnych oraz naszymi sojusznikami. W obliczu współczesnych zagrożeń nie możemy poprzestawać na dumie z historii. Musimy wyciągać z niej wnioski. Dlatego konsekwentnie wzmacniamy wojska lądowe: zwiększamy ich liczebność, modernizujemy wyposażenie, rozwijamy zdolności rozpoznawcze, artyleryjskie, pancerne i przeciwlotnicze oraz inwestujemy w szkolenie żołnierzy.
Nowoczesny sprzęt jest ważny, ale o sile armii zawsze decyduje człowiek, jego profesjonalizm, morale i gotowość do działania. Naszym celem jest budowa najsilniejszej armii w Europie. Armii zdolnej skutecznie odstraszać każdego potencjalnego przeciwnika i, jeśli zajdzie taka potrzeba, bronić polskiej ziemi.
Dziękuję wszystkim żołnierzom wojsk lądowych za codzienną służbę, trud i gotowość do obrony Ojczyzny. Dziękuję także ich rodzinom, które każdego dnia współdzielą ciężar wojskowej służby.
komentarze