Odzyskanie niepodległości przez Polskę w 1918 roku było wydarzeniem o randze nie tylko historycznej, ale wręcz cywilizacyjnej. Po 123 latach zaborów, upokorzeń i wysiłków wielu pokoleń nasza Ojczyzna powróciła na mapę Europy jako wolne i suwerenne państwo. Był to fenomen, który należy do największych dokonań w tysiącletnich dziejach Polski.
W rocznicę tamtych wydarzeń oddajemy hołd tym, którzy tę wolność wywalczyli: Ojcom Niepodległości – Wincentemu Witosowi, Ignacemu Janowi Paderewskiemu, Romanowi Dmowskiemu, Ignacemu Daszyńskiemu, Józefowi Piłsudskiemu i Wojciechowi Korfantemu. Ale nasza wdzięczność sięga dalej – do milionów anonimowych Polek i Polaków, którzy przez pokolenia bronili polskości w codziennym trudzie, w walce, w cierpieniu i w wierze. Niepodległość była nie tylko wywalczona na frontach, lecz także wycierpiana na zesłaniach, w więzieniach, okupiona represjami. Była też wymodlona – w domach, kościołach, sanktuariach. I była przekazywana – w języku, w kulturze, w nauczaniu, często zakazanym. Każdy z tych wysiłków miał znaczenie. Każdy był krokiem ku wolnej Polsce.
Z głębokim szacunkiem wspominamy dziś także mieszkańców polskiej wsi. Przez wieki marginalizowani, pozbawiani praw, to właśnie chłopi okazali się fundamentem narodowej wspólnoty i w większości jednoznacznie opowiedzieli się za Odrodzoną i Niepodległą. To oni karmili odradzające się państwo i zasilali szeregi jego obrońców. To ich cicha siła i przywiązanie do ziemi, tradycji i wiary zbudowały odporność, z której Polska czerpała w momentach próby. Dzięki Wincentemu Witosowi i polskiemu ruchowi ludowemu polscy chłopi ugruntowali swą obywatelską godność i wolność. Przestali być tłem historii. Stali się sercem ziemi, żywą siłą zdolną wskrzesić Polskę z popiołów i uczynić ją domem nie tylko dla elit, lecz dla wszystkich jej dzieci.
Każdy 11 listopada to wielka, powszechna lekcja patriotyzmu. To dzień dziękczynienia za wolność, ale też moment refleksji nad przyszłością. Święto to powinno nas jednoczyć jako naród – w rodzinach, sąsiedztwach, wspólnotach lokalnych i państwowych. Współczesny patriotyzm to nie tylko wspominanie historii, ale i budowanie silnej Polski na co dzień – społecznie, gospodarczo i militarnie. Silne społeczeństwo, silne sojusze i silna armia to trzy filary, na których budujemy bezpieczną przyszłość. Nie ma silnego państwa bez silnej armii – i nie ma silnej armii bez zaufania i szacunku obywateli.
Współczesne Wojsko Polskie to nowoczesna formacja, gotowa bronić granic i interesów naszego państwa. Polski mundur to nie tylko symbol armii, lecz także zobowiązanie wobec Ojczyzny, historii i przyszłych pokoleń. Każdy, kto nosi mundur Rzeczypospolitej, reprezentuje wartości, które budują fundamenty naszej niepodległości – honor, odwagę i służbę. Szacunek wobec żołnierza to wyraz szacunku dla państwa i jego bezpieczeństwa. Szanując mundur, szanujemy nie tylko tych, którzy go noszą dziś, lecz także pamięć o tych, którzy w nim ginęli za wolność Polski.
W tym uroczystym dniu wzywam do narodowej jedności wokół spraw najważniejszych: bezpieczeństwa Polski, pokoju w Europie i silnej pozycji naszej Ojczyzny wśród wolnych narodów świata. Niech Święto Niepodległości będzie czasem refleksji nad przeszłością, lecz także umocnieniem naszej wspólnej wiary w przyszłość Polski – silnej, sprawiedliwej, demokratycznej i niepodległej.
Z okazji Narodowego Święta Niepodległości przygotowaliśmy specjalne wydanie „Polski Zbrojnej”.
Zapraszamy do lektury!
autor zdjęć: Źródło: MON
komentarze