moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Bądźmy dumni z munduru

Organizowana 10 maja przez wojska obrony terytorialnej akcja pod hasłem „Dzień dumy z munduru” to okazja dla żołnierzy do zaprezentowania się w umundurowaniu w środowiskach cywilnych, w których funkcjonują na co dzień. Widok pracownika w korporacji czy zakładzie produkcyjnym albo studenta na uczelni w mundurze może być dla otoczenia zaskoczeniem. Jest jednak szansa, że inicjatywa ta przyczyni się do oswojenia społeczeństwa z widokiem munduru i pozwoli spopularyzować w nim etos służby wojskowej.

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat mundur wojskowy w praktyce zniknął z większości polskich ulic. Złożyło się na to kilka przyczyn, z których najważniejszą było wprowadzenie dla żołnierzy uprawnienia (zamiast obowiązku) do noszenia umundurowania podczas drogi z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania czynności służbowych i z powrotem. W związku z tym znacząca większość żołnierzy wybrała korzystanie w takich sytuacjach z ubrań cywilnych.

W jednostkach wojskowych obowiązki służbowe wykonuje się z reguły w mundurze polowym, który staje ubiorem codziennym, prawie strojem roboczym. W rezultacie mundury wyjściowe wiszą w szafach i z biegiem lat się kurczą, co – jak przekonują żołnierze – jest zjawiskiem naturalnym (podobno to wina materiału, z którego są szyte). Dlatego też czasami można zauważyć zaskoczenie i przerażenie w oczach oficera lub podoficera, gdy po kilku latach usiłuje się wbić w swój mundur wyjściowy, by wykonać jakieś zadanie służbowe na zewnątrz koszar, np. udać się do szkoły średniej z pogadanką o Wojsku Polskim dla przyszłych absolwentów.

Wszyscy, którzy służyli lub służą w wojsku, znają powiedzenie o rozmiarach mundurów w magazynie – „są tylko dwa rozmiary: za duży i za mały”. W rezultacie mundury polowe wydają się zbyt luźne i workowate. „W polu” jest to zaleta, ponieważ nic nie ogranicza ruchów żołnierza. Zdarza się jednak, że szczególnie żeńska część personelu wojskowego decyduje się na poprawki krawieckie i w efekcie mundury wyglądają jak szyte na miarę. Tendencję tę można zaobserwować w większości armii świata, z wyjątkiem m.in. wojsk amerykańskich. Laicy całą zasługę przypisują logistyce, a konkretnie personelowi służby mundurowej wojskowych oddziałów gospodarczych (WOG), który tak dobrze potrafi dobrać dla użytkownika właściwy rozmiar munduru polowego.

REKLAMA

Jednak przebywanie w umundurowaniu w miejscach publicznych, czytaj: poza terenem wojskowym, wiąże się z pewnymi ograniczeniami. Mundur wojskowy z natury rzeczy z jednej strony przyciąga uwagę cywilnego otoczenia, a z drugiej – zobowiązuje żołnierza do konsekwentnego przestrzegania zasad zachowania się. Nikt nie dziwi się na widok cywila z rękoma schowanymi po łokcie w kieszeniach spodni bądź pałaszującego z apetytem kebab podczas spaceru po ulicy. W przypadku takiego zachowania się umundurowanego żołnierza byłyby i komentarze, i zdziwienie, i fotografie w mediach społecznościowych oraz reakcja rzecznika prasowego macierzystej jednostki wojskowej tegoż, że o innych konsekwencjach nie wspomnę. Po prostu od żołnierza, wywodzącego się przecież ze społeczeństwa, to samo społeczeństwo wymaga więcej niż od siebie. Ten przykład pozwala zrozumieć, dlaczego wojsko bez problemu wdrożyło przepisy faktycznie pozwalające przychodzić do koszar w ubraniu cywilnym. Jak wspomniałem na wstępie – wskutek tych zmian obecnie trudno spotkać polski mundur wojskowy na ulicach znacznej większości polskich miast i wsi. Po uzawodowieniu armii w 2010 roku zanikło również pojęcie żołnierza-obywatela, który musiał odbyć zasadniczą służbę wojskową i w konsekwencji społeczeństwo zaczęło niejako „cywilnieć”.

Okazją do uświadomienia społeczeństwu, że żołnierze są wśród nas, jest akcja wojsk obrony terytorialnej (WOT) „Dzień dumy z munduru” 10 maja. Wojsko Polskie zachęca, aby tego dnia żołnierze terytorialnej służby wojskowej i aktywnej rezerwy służący w WOT zaprezentowali w się w mundurze w środowiskach cywilnych, w których funkcjonują na co dzień. Niech przez ten jeden dzień mundur wojskowy będzie obecny i widoczny we wszystkich szkołach, uczelniach, firmach, zakładach i korporacjach, w których uczą się lub pracują terytorialsi. A że służy ich obecnie około 40 tys., to można się spodziewać, że akcja ta zostanie odnotowana co najmniej w kilkunastu tysiącach miejsc nauki i pracy przez kilkaset tysięcy, jeśli nie kilka milionów osób cywilnych. Niewykluczone, że wiele z nich dozna „szoku poznawczego”, gdy na własne oczy zobaczą swojego znajomego w mundurze wojskowym, bo wojsko z reguły widzą tylko na ekranie telewizora.

W historii polskiej wojskowości wspomniana akcja jest organizowana chyba po raz drugi. Pierwsze przedsięwzięcie tego typu miało miejsce w latach 1910–1914 na terenie zaboru austriackiego, gdzie zaczęły powstawać oddziały Związku Strzeleckiego i Polskich Drużyn Strzeleckich. Ówczesne społeczeństwo było przyzwyczajone i do munduru austriackiego, i do „Najjaśniejszego Pana”. Komendantom obydwu organizacji zależało więc na ukształtowaniu pozytywnego i emocjonalnego stosunku ludności właśnie do polskiego munduru wojskowego. W ramach tego wyzwania organizowano klakę w teatrach Lwowa i Krakowa podczas spektakli, w których występowali aktorzy grający polskich żołnierzy. Gdy tylko aktor czy statysta pojawiał się na scenie w polskim mundurze, obecni na widowni strzelcy zaczynali bić brawo, pociągając za sobą reakcję pozostałej publiczności. W ten sposób w ciągu kilku lat strzelcom udało się wykształcić w społeczeństwie pozytywne emocje na widok polskiego munduru. Kropla drąży skałę i strzelcy, będący kolejną odsłoną polskiego wojska, zyskali akceptację i wsparcie ze strony osób cywilnych, niezbędne do realizacji planów irredenty w Królestwie Polskim.

Należy mieć nadzieję, że tegoroczna akcja przyczyni się do oswojenia się społeczeństwa z widokiem munduru i pozwoli spopularyzować etos służby wojskowej oraz uformować w nim postawy proobronne, a i sami żołnierze odczują korzyści wynikające z funkcjonowania w mundurze poza jednostką wojskową.

Chciałbym pogratulować Dowództwu Wojsk Obrony Terytorialnej tego pomysłu. Nie pierwszy raz WOT wychodzi przed szereg, co dobrze świadczy o utrzymywaniu ciągłej inicjatywy na różnych kierunkach oddziaływania i na wojsko, i na postawy społeczeństwa, będące przecież elementem potencjału obronnego państwa. Jeśli to przedsięwzięcie odniesie sukces, być może w ślady WOT-u pójdą też dowódcy innych rodzajów sił zbrojnych, w których na przydziałach są żołnierze rezerwy, którym wydano umundurowanie. Sam, będąc od ponad dwóch lat w rezerwie pasywnej, mundur wkładam przy okazji udziału w obchodach świąt państwowych czy wojskowych oraz podczas prelekcji dla następnych pokoleń potencjalnych żołnierzy. Staję się wtedy dla nich bardziej wiarygodny.

ppłk rez. Andrzej Łydka , weteran działań poza granicami państwa

autor zdjęć: WCR Bródnica

dodaj komentarz

komentarze


Mobilne dowodzenie
 
Dwa srebrne medale kajakarzy CWZS-u
Dwie dekady ulepszania Sojuszu
Abramsy w pętli
Prezydent chce wzmocnienia odporności państwa
Sejmowa debata o bezpieczeństwie
Cień atomowej zagłady
Polska wiktoria na Monte Cassino
Wioślarze i triatlonistka na podium
Memoriał gen. Andersa coraz bliżej
MON przedstawiło w Senacie plany rozwoju sił zbrojnych
Kto wywalczy tytuł mistrza MMA?
Święto Oddziału Specjalnego ŻW
Więcej hełmów dla żołnierzy
„Sarex ’24”: razem w czasie kryzysu
Obradował Komitet Wojskowy Unii Europejskiej
Pływacy i maratończycy na medal
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Zawsze gotowi do pomocy
Wojna w świętym mieście, epilog
Sojusznicy ćwiczą w Drawsku
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Barbara wzmocni polską obronę powietrzną
Camp Miron. Amerykańscy specjalsi w Polsce
Dwa krążki kajakarki z „armii mistrzów”
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Śladami ojca
„Ryś” z laserem
Żołnierzu, wyślij dziecko na wakacje z Rewitą
Wojskowi medycy niosą pomoc w Iraku
Flota Bayraktarów w komplecie
„Przekazał narodowi dziedzictwo myśli o honor i potęgę państwa dbałej”
Nowe zadania szefa SKW
Bohater odtrącony
By Polska była bezpieczna
Układ nerwowy Mieczników
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Grupa Północna o wsparciu dla Ukrainy
Wszystkie misje AWACS-a
Broń Hitlera w rękach AK
Czego można się nauczyć od żołnierzy?
Tomczyk: „Tarcza Wschód” ma odstraszyć agresora
Po śladach polskich bohaterów
Polki pobiegły po srebro!
Krwawa noc pośród puszczy
Na straży nieba
Pytania o europejską tarczę
Serwis K9 w Polsce
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Ameryka daje wsparcie
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
„Pierwsza Drużyna” na start
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
„Wakacje z wojskiem”, czyli plan na lato
NATO on Northern Track
Sukcesy reprezentantek CWZS-u
Wielki triumf 2 Korpusu Polskiego
„Grand Quadriga ‘24”
They Will Check The Training Results in Combat

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO