moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Pętla taktyczna dla przyszłych kaprali

Trwającą 30 godzin pętlą taktyczną 51 szeregowych terytorialnej służby wojskowej zakończyło kurs podoficerski. Na trasie kilkunastokilometrowego marszu czekały na nich zadania m.in. z topografii, strzelania, planowania i medycyny pola walki. Egzaminu nie ułatwiała pogoda, trudne warunki terenowe, zmęczenie oraz „duch”, który zaskakiwał żołnierzy kolejnymi wyzwaniami. To ostatni egzamin organizowany pod egidą Centrum Szkolenia WOT w Toruniu.

Kurs podoficerski „Sonda” dla szeregowych terytorialnej służby wojskowej rozpoczął się w grudniu ubiegłego roku. Aby wziąć w nim udział, kandydaci musieli mieć co najmniej roczny staż służby w WOT, bardzo dobrą opinię przełożonych, a także pozytywnie przejść rozmowy kwalifikacyjne i egzamin z wychowania fizycznego. Ostatecznie, do dziewiątej edycji kursu, zakwalifikowało się 51 szeregowych TSW. Zdecydowana większość z nich służy w 6 Mazowieckiej Brygadzie Terytorialnej.

Podobnie jak w poprzednich edycjach, także tym razem żołnierze rozpoczęli szkolenie od etapu e-learningowego. Kolejną, praktyczną część szkolenia przechodzili już pod okiem instruktorów z brygad OT na terenie m.in. 2 Mazowieckiego Pułku Saperów. – Ze względu na pandemię COVID-19 kurs jednak musiał zostać przerwany, a żołnierze biorący w nim udział, podobnie jak wielu innych z naszej formacji, zostali skierowani do działań wspierających lokalne społeczności w walce z koronawirusem – mówi mł. chor. Arkadiusz Mazurkiewicz-Kulka, starszy podoficer dowództwa 65 Batalionu w Pomiechówku 6 MBOT. W wakacje żołnierze dokończyli szkolenie, a w ostatni weekend podeszli do egzaminów kończących kurs.

REKLAMA

Zadania dla przyszłych dowódców

Na początek kandydatów na kaprali czekał sprawdzian teoretyczny, a potem praktyka na podwarszawskim poligonie w Kazuniu. – Musimy pamiętać, że terytorialsi nie pełnią służby na co dzień i nie szkolą się w tak cykliczny sposób jak żołnierze wojsk operacyjnych. Niemniej jednak z racji tego, że po egzaminie zajmą stanowiska dowódców drużyn czy sekcji, musieliśmy sprawdzić poziom ich umiejętności i zobaczyć, czy poradzą sobie na swoich pierwszych stanowiskach dowódczych – mówi st. chor. sztab. mar. Klaudiusz Walendziak, starszy podoficer w Centrum Szkolenia WOT.

Egzamin podoficerski miał formę tzw. pętli taktycznej. Żołnierze podzieleni na sekcje sprawdzali się w m.in. składaniu i rozkładaniu broni, wyznaczaniu azymutu, planowaniu zasadzki i reakcji na kontakt z przeciwnikiem oraz ewakuacji rannego z pola walki. Wszystko odbywało się na „wrogim” terenie, więc uczestnicy, by uniknąć kontaktu z nieprzyjacielem, musieli przez cały czas prowadzić rozpoznanie i zachować czujność. Nie zawsze było to jednak wystarczające. Dodatkowe utrudnienia na trasie kilkunastokilometrowego marszu wprowadzał im bowiem tzw. duch, czyli przydzielony do każdej sekcji instruktor z toruńskiego Centrum Szkolenia WOT. Jego zadaniem była nie tylko obserwacja działania uczestników i wyznaczanie dowódców do poszczególnych zadań, ale też wprowadzanie pewnych „niespodzianek” do scenariusza pętli.

– Żołnierze nigdy nie byli pewni tego, co się za chwilę wydarzy. A gdy zauważałem, że np. wybrali zły kierunek lub wychodzą na teren otwarty, narażając się tym samym na kontakt z przeciwnikiem, wprowadzałem taki element, który wymuszał na nich określoną reakcję, np. ucieczkę, atak czy obronę. Pojawiały się więc takie środki pozoracji pola walki, jak petardy, świece dymne i gaz, a gdy po założeniu masek żołnierze chcieli się wycofać, okazywało się, że teren jest zaminowany. Musieli więc go obejść i nadłożyć drogi – tłumaczy st. chor. sztab. mar. Walendziak.

Liczy się szybka decyzja

Jak przyznaje podoficer z CSWOT, takie dynamiczne i zaskakujące sytuacje miały sprawdzić szybkość reakcji żołnierzy i skuteczność podejmowanych przez nich decyzji. – Najważniejsza była dla nas ich elastyczność. Nie chodziło o to, by działali sztampowo, według schematów i podręczników, ale by podejmując decyzję, logicznie pomyśleli, jak wybrnąć z danej sytuacji. Dzięki takim scenariuszom mogliśmy też ocenić, na ile dana sekcja jest zgrana, czy żołnierze potrafią się ze sobą komunikować i współpracować – mówi starszy podoficer CSWOT.

Instruktorzy sprawdzali też reakcje żołnierzy na pozorowane, ekstremalne sytuacje. Służył temu, wprowadzony jako nowość do dziewiątej edycji egzaminu, test psychologiczny. Żołnierze musieli odpowiedzieć na pytanie dotyczące np. sytuacji uwięzionych zakładników, wybierając jeden z trzech wariantów odpowiedzi: negocjacje, otwarcie ognia czy odwrót i wezwanie posiłków.

– Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że teoria to jedno, a praktyka drugie. Niemniej jednak chodziło nam o sprawdzenie, czy w warunkach stresu, zmęczenia i zmieniającej się wciąż sytuacji żołnierze potrafią podejmować racjonalne i świadome decyzje, czy raczej odpowiadają dla świętego spokoju. W ten sposób wydobywamy też z ludzi kompetencje przywódcze, pokazujemy, że mają potencjał – mówi st. chor. sztab. mar. Walendziak.

Ostatnim etapem pętli taktycznej były zadania z terenoznawstwa. Żołnierze musieli określić azymut magnetyczny, wyznaczyć odległość na mapie oraz charakterystyczny punkt w terenie. – Z tymi zadaniami mieli nieco kłopotu, ale zmęczenie bardzo dawało im się już we znaki. Ogólnie nie wypadli źle – ocenia por. Dariusz Zatylny, wykładowca CSWOT.

30 godzin wysiłku

St. szer. Patryk Wołoszyn, na co dzień specjalista w dziale reklamacji w jednej z firm telekomunikacyjnych, przyznaje, że egzamin, choć niełatwy, nie sprawił mu większych problemów. – Nieco trudności mieliśmy może ze znalezieniem miejsca pod bazę. Byliśmy zmęczeni intensywnością zadań, wysiłkiem fizycznym, brakiem snu, a do tego wszystkiego doszły nocne burze z ulewnymi deszczami. Koniec końców daliśmy radę jakoś się zorganizować. Sądzę, że to dzięki zgraniu naszej sekcji. Mieliśmy ze sobą do czynienia już wcześniej, podczas innych przedsięwzięć, wiedzieliśmy więc kogo na co stać – mówi st. szer. Wołoszyn.

Podobne odczucia ma szer. Dominik Gałczyński, absolwent obronności na Akademii Sztuki Wojennej. Uważa, że wzajemne wparcie w sekcji sprawiło, że żołnierze poradzili sobie z zadaniami. – Wiadomo, zdarzały się potknięcia, ale dzięki temu uświadomiliśmy sobie, w jaki sposób możemy się dalej doskonalić i na jakie aspekty naszego warsztatu dowódczego i naszych umiejętności taktycznych, musimy zwrócić szczególną uwagę. Dla mnie osobiście najłatwiejsze było zaliczanie poszczególnych punktów kontrolnych dotyczących zagadnień przerabianych na kursie. Poczułem, że jestem dobrze merytorycznie przygotowany do wykonania tych zadań – mówi szer. Gałczyński.

St. szer. Magdzie Seremak najbardziej doskwierał wysiłek fizyczny. – Nie jeden raz nosiłam cięższe rzeczy niż plecak i oporządzenie. Tym razem jednak, przy intensywności działań taktycznych, wzmożonym wysiłku i zmęczeniu każda rzecz ciążyła znacznie bardziej. Był to dla mnie najtrudniejszy jak dotąd egzamin, przed którym stresowałam się dużo bardziej niż przed maturą i obroną pracy licencjackiej. Ale dałam radę i zdałam go. A przy okazji okazało się też, że najłatwiejszą dla mnie rzeczą, była ta, której obawiałam się najbardziej – dowodzenie i stawianie zadań podwładnym – mówi st. szer. Seremak.

Instruktorzy przyznają, że uczestnicy poradzili sobie podczas egzaminu. – Tym, na co zwracamy szczególną uwagę uczestników już od pierwszej edycji, jest umiejętność zbudowania jednolitego, działającego wspólnie zespołu. Nie zawsze od razu się to żołnierzom udaje, bo przecież nie mają oni zbyt wielu okazji do wspólnych ćwiczeń w ramach takich samych sekcji. Finalnie jednak, dzięki naszym sugestiom, wiedzą, na co mają zwrócić uwagę, by to wszystko w końcu zagrało jak trzeba. Tak było także teraz – uważa st. chor. sztab. mar. Walendziak.

46 żołnierzy pozytywnie zaliczyło egzamin i otrzymało świadectwa ukończenia kursu podoficerskiego. Niebawem zostaną mianowani do stopnia kaprala i obejmą stanowiska dowódców drużyn/sekcji w brygadach OT.

Wszystkie dotychczasowe edycje kursów podoficerskich „Sonda” były organizowane w brygadach OT, a egzaminy – przez mobilny zespół szkoleniowy z Centrum Szkolenia WOT.

Egzaminy obecnej, dziewiątej edycji są ostatnimi prowadzonymi w tej formie przez Centrum Szkolenia Wojsk Obrony Terytorialnej. Kolejne będą organizowane przez Szkołę Podoficerską „Sonda” w Zegrzu.

Paulina Glińska

autor zdjęć: Irek Dorożański, Michał Niwicz

dodaj komentarz

komentarze


„Kaper” przeciw terrorystom
 
W MON o polsko-słowackiej współpracy
„Aviation Detachment” w Łasku
Defender 2020: Symulator Pioruna
„Astral Knight” – integracja na polskim niebie
Wojskowe uczelnie w dobie wirusa
Nowe sanitarki dla wojska
Laserowa artyleria US Army
Na WF-ie dokładniej ocenią wytrzymałość żołnierzy
Nowy album WIW-u o bohaterach 1920 r., ofiarach zbrodni katyńskiej
Orzeczenia lekarskie żołnierzy będą ważne dłużej
Bohaterska obrona wzgórza 385
Kaprale po Legii Akademickiej
„Rosyjski walec” na polskich Kresach
Wspólnie zadbajmy o naszą przyszłość
Kłopoty z odprawą mieszkaniową
F-16 kończą misję w Estonii
Pełne wynagrodzenie za kwarantannę
Posłowie o przyczynach tragedii z 10 kwietnia
Ukraiński kurs na Zachód
20 medali żołnierzy na mistrzostwach kraju w biegu na orientację i łucznictwie
Bohaterowie na wakacjach w Ryni
Leopardy i Raki na podkarpackim poligonie
Ogień w natarciu
Nadlecą Ważki, czyli mikrodrony dla wojska
Dowódcy NATO w Szczecinie: o odstraszaniu i obronie Sojuszu
Brąz kajakarza, 10 medali biegaczy i badmintonistów
Kraby kontra okręt
16 Dywizja najlepsza!
Zaplecze dla Rosomaków
Miesiąc izolacji żołnierzy „Irini”
Amerykanie odmładzają F-16
„Ochotnik” – opowieść o bohaterze
Jak Berling szedł na odsiecz Warszawie
Agencja Uzbrojenia nabiera kształtów
To kolarze rozpoczęli współczesną historię polskiego wojskowego sportu
To nie gwiazdki czynią z oficera dobrego dowódcę
Druga kariera byłych żołnierzy
Polak z Medalem NATO
Wojsko przeciw wirusowi
Sonary dla śmigłowców ZOP
Komitet Wojskowy NATO o pandemii
Szybciej do wojska
McCarthy: Żołnierze USA w Polsce zwiększają bezpieczeństwo całego regionu
Rozstrzygająca bitwa o Niemen
Dodatki dla specjalsów po nowemu
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na misjach
Market Garden, Sosabowski wkracza do gry
Ochotnik do Auschwitz
I Ty możesz służyć Ojczyźnie
Polsko-amerykańska współpraca
Sukcesy wojskowych lekkoatletów
Tak się ćwiczy na rumuńskich poligonach
Zamek na poligonie
Komisje sejmowe o umowie z USA
Kabina do zadań specjalnych
Szybsza droga do armii zawodowej
Kierunek Turcja, czyli nowa misja polskich żołnierzy
Wybuchowa edukacja

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO