moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Sprawdzają Brutusa

Amerykańska armia chce zastąpić holowane haubice M119 kalibru 105 mm oraz M777 kalibru 155 mm nową konstrukcją. Działa mają trafić do wyposażenia wybranych jednostek wojsk lądowych, Piechoty Morskiej oraz Gwardii Narodowej za dwa lata. Obecnie trwają wojskowe testy prototypowego rozwiązania – Brutusa, czyli 155 mm haubicy na podwoziu kołowym.


Haubica M777.

„Northern Strike” to największe, organizowane cyklicznie, ćwiczenia amerykańskiej Gwardii Narodowej. W tym roku wzięło w nich udział 6 tysięcy żołnierzy z 22 stanów oraz 10 państw. Na ćwiczenia, które trwały od 21 lipca do 3 sierpnia największe kontyngenty wysłali zza ocean Brytyjczycy, Holendrzy, Bułgarzy oraz Litwini. Choć głównym tematem szkolenia było doskonalenie współpracy międzynarodowej w ramach sojuszniczej operacji, Amerykanie wykorzystali „Northern Strike’ 19” także do mniej oczywistych celów, czyli do testowania prototypowego uzbrojenia – 155 mm haubicy o kryptonimie Brutus.

 

Lekka artyleria USA

Obecnie podstawowym lekkim (czyli łatwym w transporcie) uzbrojeniem jednostek artyleryjskich amerykańskich wojsk lądowych (US Army), Korpusu Piechoty Morskiej (US Marine Corps) oraz Gwardii Narodowej (US National Guard) są holowane haubice M119 oraz M777. Pierwsza to produkowane na brytyjskiej licencji działo (opracowane przez Royal Ordnance Factories) o kalibrze 105 mm, które waży nieco ponad 2 tony i można nim razić cele oddalone o 14 kilometrów lub 19 km, jeśli zostanie użyta specjalna amunicja. Maksymalna szybkostrzelność tej konstrukcji to 6 strzałów na minutę, która w ogniu ciągłym spada do 3 strzałów na minutę. W skład załogi obsługującej haubicę wchodzi siedem osób.

Drugie działo, czyli M777, to haubica opracowana zgodnie z wytycznymi amerykańskiej armii przez brytyjskich specjalistów z firmy Vickers Shipbuilding and Engineering. Żołnierze nazywają ją „trzy siódemki”. Waży 3700 kilogramów i można nią razić cele oddalone maksymalnie o 40 kilometrów (przy użyciu specjalnej, rakietowej amunicji). Gdy używa się klasycznych pocisków, zasięg ten spada do 24 kilometrów. Maksymalna szybkostrzelność M777 wynosi pięć strzałów na minutę, a w ogniu ciągłym – 2 strzały na minutę. Obsługę haubicy, podobnie jak w przypadku M119, tworzy siedmiu żołnierzy.

Czas na nowe pokolenie

Ponieważ zarówno M119 (opracowana w połowie lat siedemdziesiątych), jak i M777 (projekt z końca lat osiemdziesiątych), to konstrukcje mające już swoje najlepsze lata za sobą, amerykańska armia chce je albo gruntownie zmodernizować albo zastąpić nowym rozwiązaniem. Na razie wszystko wskazuje na to, że bliżej realizacji jest drugi plan.
W ubiegłym roku okazało się bowiem, że amerykańska armia testuje prototypowe, 155 mm działo na podwoziu kołowym (trzyosiowej ciężarówki FMTV). Co ciekawe, US Army do tej pory nie ujawniło oficjalnie, kto jest jego producentem, a jedynie, że nosi ono kryptonim Brutus. Eksperci szybko jednak ustalili, że jest to rozwijana od 2011 roku konstrukcja koncernu Mandus Group.

Brutus

Pierwsze testy Brutusa odbyły się w październiku 2018 roku. Przeprowadzili je w ramach ćwiczenia MFIX – „Maneuver and Fires Integrated Experiment” w Forcie Sill żołnierze z 75 Brygady Artylerii Polowej (75th Field Artillery Brigade). Kolejny ogniowy sprawdzian Brutus zdał kilka tygodni później, w styczniu 2019 roku. Wówczas jego możliwości na poligonie bazy Lewis-McChord w stanie Waszyngton, oceniali żołnierze z 37 Pułku Artylerii Polowej (37th Field Artillery Regiment).

Testy Brutusa, podczas ćwiczenia „Northern Strike’ 19”, były trzecim sprawdzianem tej konstrukcji, ale również pierwszym, podczas którego używali jej nie żołnierze wojsk lądowych, ale wojskowi z Gwardii Narodowej, czyli drugi z potencjalnych użytkowników.

Polski Kryl

Warto w tym miejscu podkreślić, że nie tylko Amerykanie szukając nowych systemów artyleryjskich, rozważają konstrukcje na podwoziu kołowym. I to nawet w przypadku takiego sprzętu jak 155 mm haubice, które są niezwykle wymagające pod względem rozwiązań inżynieryjnych (przez ogromną siłę odrzutu i wymóg jej kompensacji). W 2013 roku Narodowe Centrum Badań i Rozwoju zleciło opracowanie kołowej, 155 mm haubicy o kryptonimie Kryl. Wyzwania podjęło się konsorcjum polskich firm, któremu przewodzi Huta Stalowa Wola. Praca badawczo – rozwojowa nad tym działem osadzonym na podwoziu Jelcza 663.32 powinna zakończyć się w tym roku.

Krzysztof Wilewski

autor zdjęć: US Army

dodaj komentarz

komentarze


Gotowi na wszystko
PZL Mielec w planach MON-u
Pokazać ludzki wymiar służby na misji
Łzy na treningu to cena, jaką warto zapłacić za sukces
Od Warmate po F-16. Pokaz możliwości Wojska Polskiego
Polska i Litwa wspólnie będą badać incydenty z dronami
W Birczy o historii i bezpieczeństwie
Z prądem i pod prąd
Robot z Piorunami w Kielcach
W wojsku nie wszystkie butelki z kaucją?
Saperzy z Ukrainy potrzebują wsparcia
Mazurek Dąbrowskiego dla pływaczki „armii mistrzów”
„Horyzont” przedłużony
Moskwa w poszukiwaniu partnerów
Dron z Bałtyku był uzbrojony
Finowie o bezpieczeństwie w Europie do 2040 roku
Radar P-18 PL i Gladius 2 z nagrodami MSPO
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Wyróżnienia dla najlepszych
Silniejsza Polska to silniejsze Włochy
Polska broń z SAFE
Gorący lipiec PKW Łotwa
Orlik z nowymi możliwościami
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Program SAFE w pytaniach i odpowiedziach
Wojskowe MMA dla terytorialsów
Technologie druku 3D dla wojska
Abordaż z polskim wsparciem
„Nieustraszony orzeł”
Cios w plecy
MSPO 2026 – serwis specjalny „Polski Zbrojnej”
Siła lądówki
PZL P.11c – Pościgowy taran!
Leopardy pokonały rzekę
Saperzy wzmacniają granicę z Ukrainą
Kolejna rosyjska prowokacja w powietrzu
Flanka pod strażą
Prezydencka wizyta na MSPO
Wspólne manewry taktyczno-ratownicze
Lekarz i żołnierz. Promocja oficerska na WAM-ie
Medale kajakarki, wspinaczki i spadochroniarek
Polska a broń jądrowa – mity i fakty
Współpraca i technologia – rusza „Czarny Obrońca”
Drony i czołgi, czyli nowa jakość prowadzenia działań
Hanwha ze statuetką „Dumny Weteran”
Żołnierze z medalami w kurash
Laury MSPO: następca „orzeszka”, LUZES i Dzięcioł
Polska z tarczą
Ciężki BWP będzie nosił nazwę Niedźwiedź
„Wielka ucieczka” okiem historyka
Geran-5. Rakieta w cenie drona?
Putin eskaluje. Tusk: Musimy być gotowi na najgorsze warianty
Od mikrodronów po daleki zasięg
Krok w krok za Jastrzębiami
Tajfun doda pewności
Więcej Czarnych Panter w Braniewie
Agresja na Polskę nie była „spacerem”
Bezzałogowiec u wybrzeży Polski
Testy dronów dalekiego zasięgu. Można je usłyszeć lub zobaczyć
Pamięć o amerykańskim bohaterze
Army Days – by lepiej poznać Wojsko Polskie
Jak Polska wykorzystuje unijne pożyczki
Piechur, artylerzysta, lotnik i… hydraulik
Miliardy dolarów na modernizację polskiej armii
Po medale na nartorolkach i w kajaku
Pierwszy lot osiemnastego Husarza
Berlin: Rosja próbowała doprowadzić do zamachu na lotnisku
Kanada i Polska stawiają na współpracę obronną
Miny przeciwpiechotne wróciły na MSPO
Jest kompromis w sprawie rekompensat za broń dla Ukrainy
MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO