moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Su-22M4 – warto zachować ten przeżytek

Niegdyś samolot ten stanowił o sile lotnictwa myśliwsko-bombowego ZSRR. Dziś znajduje się w służbie jedynie kilku krajów: Angoli, Syrii, Wietnamu, Jemenu oraz Polski. Nie można się jednak pozbywać Su-22 zbyt pochopnie, bez względu na to, jak głośno by do tego nawoływały polityczne czy nawet zbliżone do wojska środowiska. Koszty byłyby zbyt duże i to – paradoksalnie – dla obsługi nowych maszyn, które resort obrony zamierza wprowadzić do sił zbrojnych po 2022 roku. Stara konstrukcja Su-22 niekiedy jest też dla lotników przydatna.

Samolot sprzed ponad pół wieku został zaprojektowany w jednym z głównych rosyjskich biur konstrukcyjnych im. Pawła Suchoja. Stąd oznaczenie Su, a po nim cyfry odpowiadające konkretnemu typowi. Su-22 to eksportowa wersja samolotu Su-17, myśliwsko-bombowej maszyny o zmiennej geometrii skrzydeł, co można często zaobserwować podczas organizowanych w Polsce pokazów, kiedy to para tych samolotów leci w różnej konfiguracji.

Swymi korzeniami Su-22 sięga lat sześćdziesiątych, gdy został oblatany, czyli kiedy wypróbowano w lotach nową konstrukcję. Produkcja samolotu zakończyła się w roku 1990. Wśród państw ówczesnego bloku komunistycznego, tzw. Układu Warszawskiego, Polska Rzeczpospolita Ludowa miała najwięcej samolotów tego typu: 90 jednomiejscowych oraz 20 dwumiejscowych, szkolnych Su-22UM3K, które również mogły wykonywać część działań bojowych przewidzianych dla samolotów jednomiejscowych. Pozostały na stanie Wojska Polskiego po odzyskaniu przez Rzeczpospolitą niezawisłości po wyborach z 1989 roku, ale już tylko część tej floty była na tyle sprawna, by w 1999 roku wejść z naszą armią do NATO.

Jeszcze w latach 90. do rządu polskiego zgłaszały się firmy – takie jak Israel Aerospace Industries (IAI) czy Biuro Konstrukcyjne Suchoja wraz z Sextant Avionique, a także rodzime Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 2 wraz z IAI – oferujące modernizację tych samolotów i dostosowanie ich do zmieniających się wymogów pola walki. Ostatecznie żaden zaawansowany pakiet zmian nie został wprowadzony. Nie były to jednak ostanie próby modernizacji samolotu. Były oferty wykonania tak zasadniczych zmian, jak instalacja stacji radiolokacyjnej w stożku wlotowym lub w postaci zasobnika – żadna nie została wdrożona, sam zasobnik również nie. Samolot nie ma też systemów obserwacji termowizyjnej.

REKLAMA

Brak zaawansowanych rozwiązań technologicznych w Su-22 ma jednak też drugą stronę – czasami bywa korzystny. Umożliwia to bowiem tym samolotom operowanie w środowisku silnego zakłócania i utrudnia ich wykrycie, ponieważ przeciwnik nie może namierzyć stacji radiolokacyjnej, której po prostu w Su-22 nie ma. Posiadane wyposażenie umożliwia natomiast całkiem precyzyjne rażenie celów naziemnych, a ogromne zapasy uzbrojenia pozwalają na ciągłe szkolenia na polskich poligonach.

W skład uzbrojenia samolotu wchodzą dwa zamontowane na stałe działka NR-30 kalibru 30 milimetrów, zabudowane w skrzydłach. Na tym możliwości Su-22M4 się nie kończą. Ma on jeszcze osiem punktów podwieszeń – dwa znajdują się pod kadłubem, a po trzy na każdej z nieruchomych części skrzydeł. Podstawowym uzbrojeniem samolotu są pociski niekierowane, które mogą być przenoszone w różnej konfiguracji. Su-22M4 może np. zabrać do 192 pocisków S-5 przenoszonych w sześciu wyrzutnikach lub 80 sztuk S-8 przenoszonych w czterech wyrzutnikach, 6 sztuk S-24 czy też 2 sztuki S-25. Poza tym można było przenosić w zasobnikach klasyczne bomby czy też dodatkowe działka i różnorodne uzbrojenie kierowane. Charakterystycznym wyróżnikiem maszyny była opcja przenoszenia taktycznych bomb jądrowych RN-28 i RN-40. Ciekawostką w uzbrojeniu samolotu są pociski do działek, a mianowicie te przeciwradiolokacyjne, przeznaczone do zakłócania stacji namierzających należących do przeciwnika.

W 2015 roku przeprowadzono obloty techniczne pierwszej maszyny z rodziny Su-22 przeznaczonej do modernizacji, pozwalającej na przedłużenie użytkowania samolotów o kolejne 10 lat lub 800 godzin w powietrzu. Pierwotnie zakładano wycofanie wszystkich samolotów do końca 2015 roku. W sumie zmodernizowano 12 maszyn jednoosobowych i 6 samolotów dwuosobowych, które znajdowały się w najlepszym stanie technicznym. Po gruntownym przeglądzie zużyte elementy maszyn zostały wymienione, a główne prace polegały na przystosowaniu samolotów do funkcjonowania w realiach Sojuszu Północnoatlantyckiego. Przeskalowano przyrządy na miary anglosaskie, dodano radio VHF oraz zastosowano nowy kamuflaż, podobny do tego na F-16 i MiG-29.

Można zatem zadać sobie pytanie, czy jest sens utrzymywania w polskiej armii samolotów o tak ograniczonych możliwościach, gdy wziąć pod uwagę wymogi współczesnego polu walki? Oczywiście jest! Z racji wieloletnich zapóźnień modernizacyjnych polskie siły zbrojne potrzebują unowocześnienia w wielu dziedzinach. Lotnictwo to tylko jedna z nich. Wycofanie Su-22 ze służby, bez natychmiastowego wprowadzenia następcy zarówno Su-22, jak i MiG-29 wiązałoby się z koniecznością rozformowania jednostek obsługujących Suchoje. To doprowadziłoby z kolei do zwolnień wykwalifikowanej kadry pilotów i instruktorów, którzy nie mieliby, na czym latać i utraciliby nawyki. Na tym nie koniec. Trzeba by było zwolnić wielu doświadczonych ludzi z obsługi naziemnej. Korzystniej jest zatem zachować zasoby ludzkie, które potem można przeszkolić na nowy typ samolotu, planowany do wprowadzenia po 2022 roku. Jak wiemy, obecnie priorytetem dla Polski jest system obrony przeciwlotniczej i szeroko pojęte uzbrojenie rakietowe oraz rozwinięte możliwości obserwacji współczesnego pola walki. W tym kontekście zachowanie Su-22 to dobra decyzja.

dr Krzysztof Kuska , ekspert w dziedzinie lotnictwa wojskowego, redaktor naczelny portalu www.infolotnicze.pl

dodaj komentarz

komentarze

~T-1973
1485326880
Cytat z artykułu: "Ciekawostką w uzbrojeniu samolotu są pociski do działek, a mianowicie te przeciwradiolokacyjne, przeznaczone do zakłócania stacji namierzających należących do przeciwnika". Albo dysponujemy czymś unikatowym (o czym nigdy nie słyszałem), albo wkradł się chochlik drukarski.
ED-1C-89-EF

„Aviation Detachment” w Łasku
 
McCarthy: Żołnierze USA w Polsce zwiększają bezpieczeństwo całego regionu
Miesiąc izolacji żołnierzy „Irini”
Ukraiński kurs na Zachód
Defilada na święto dywizji
Kłopoty z odprawą mieszkaniową
GROM Challenge 2020 – organizatorzy dokręcili śrubę
Trenują, aby szkolić innych
20 medali żołnierzy na mistrzostwach kraju w biegu na orientację i łucznictwie
Wojsko przeciw wirusowi
Defender 2020: Symulator Pioruna
Szybciej do wojska
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na misjach
Rosomaki-S oraz amunicja dla WP
Dekady za wcześnie
Dodatki dla specjalsów po nowemu
Pełne wynagrodzenie za kwarantannę
Wspólnie zadbajmy o naszą przyszłość
Polsko-amerykańska współpraca
Strzelcy wyborowi z WOT-u
„Rosyjski walec” na polskich Kresach
Październik pod znakiem Tallboya
Tak się ćwiczy na rumuńskich poligonach
Promocja oficerska w AWL
Ochotnik do Auschwitz
W MON o polsko-słowackiej współpracy
Komitet Wojskowy NATO o pandemii
Groty dla podchorążych WAT-u
Kierunek Turcja, czyli nowa misja polskich żołnierzy
16 Dywizja najlepsza!
Laserowa artyleria US Army
Kombinezon ratunkowy dla pilotów
„Kaper” przeciw terrorystom
Defendery 2020: RobUV
Leopardy i Raki na podkarpackim poligonie
F-16 kończą misję w Estonii
Amerykanie odmładzają F-16
Komisje sejmowe o umowie z USA
Nowy album WIW-u o bohaterach 1920 r., ofiarach zbrodni katyńskiej
Sukcesy wojskowych lekkoatletów
Orzeczenia lekarskie żołnierzy będą ważne dłużej
Kraby kontra okręt
Ku czci roku 1918 i 1920
Ryzykowne remedium
Kabina do zadań specjalnych
Nadchodzi Armia Fight Night!
Szybsza droga do armii zawodowej
Pętla taktyczna dla przyszłych kaprali
Defendery 2020: Zapobiec awarii
„Wojownik Niezłomny” wśród terytorialsów
A więc wojna...
Zamek na poligonie
Bohaterska obrona wzgórza 385
Kraken dla Kormoranów
Posłowie o przyczynach tragedii z 10 kwietnia
Partnerstwo na gruzińskich poligonach
Zostań studentem ASzWoj
Komarów – gwóźdź do trumny Konarmii
Na WF-ie dokładniej ocenią wytrzymałość żołnierzy
Następca Honkera na MSPO

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO