moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Debata nad wyzwaniami przyszłości

Współczesne wyzwania systemu bezpieczeństwa oraz polityka NATO mająca im sprostać, były tematami międzynarodowej konferencji GlobState III, która odbyła się w Bydgoszczy. O wnioskach, jakie płyną z debaty przeprowadzonej w Centrum Doktryn i Szkolenia Sił Zbrojnych, rozmawiamy z dyrektorem tej placówki – płk. Jarosławem Mokrzyckim.

Jakie były założenia konferencji GlobState III?

Płk Jarosław Mokrzycki: Konferencja GlobState III jest jednym z wielu przedsięwzięć realizowanych przez Centrum Doktryn i Szkolenia Sił Zbrojnych w ramach analizy środowiska bezpieczeństwa i środowiska operacyjnego pod nazwą Nowe Urządzenie Polskie (NUP) 2X35. Przypomnę, że to zainicjowany półtora roku temu przez szefa Sztabu Generalnego WP projekt, którego istotą jest podjęcie debaty ukierunkowanej na określenie, jak ma wyglądać organizacja Sił Zbrojnych RP w XXI wieku. Podstawą do tego musi być jednak zidentyfikowanie i analiza wiodących trendów oraz czynników w środowisku bezpieczeństwa Polski i w jej otoczeniu w perspektywie najbliższych lat. Pozwoli to na określenie zmian w środowisku operacyjnym, w którym będą działać nasze siły zbrojne, a w dalszej kolejności na takie ich przygotowanie do użycia, by mogły sprostać przyszłym wyzwaniom.

Co było celem GlobState III?

Umiędzynarodowienie naszych prac związanych z analizą środowiska bezpieczeństwa oraz badań operacyjnych w kontekście zasad sztuki wojennej oraz nowego podejścia do prowadzenia operacji wojskowych. O ile poprzednie konferencje GlobState miały na celu określenie wyzwań dla Polski w kontekście zmian w jej środowisku bezpieczeństwa, o tyle obecna omawiała te wyzwania z perspektywy Europy Środkowo-Wschodniej, budując fundament do rozważenia zmian zasad sztuki wojennej i operacyjnej.

Udało się zaprosić do współpracy szerokie grono specjalistów z całego świata.

Dzięki temu powstała przestrzeń, która z jednej strony stwarza siłom zbrojnym możliwość absorbowania wiedzy eksperckiej ze środowiska akademickiego, z drugiej zaś daje uczelniom wyższym i ośrodkom naukowo-badawczym szansę upowszechniania wyników badań, tym samym oddziaływania na środowisko cywilne na rzecz proobronnej edukacji społeczeństwa.

Jakie tematy były omawiane podczas GlobState III?

Konferencję podzieliliśmy na kilka obszarów tematycznych. Zapytaliśmy o zmiany geopolityczne w XXI wieku, które mogą wpłynąć na przyszłe środowisko bezpieczeństwa oraz środowisko operacyjne z perspektywy wschodniej flanki NATO. Omówiliśmy środowisko bezpieczeństwa w świecie postpandemicznym, skupiając uwagę na działaniu i zagrożeniach w cyberprzestrzeni oraz na wyzwaniach związanych z użyciem nowych technologii na współczesnym i przyszłym polu walki. Podjęliśmy również próbę porównania doktryny operacji połączonych z koncepcją operacji wielodomenowych. Zachowując naukowy charakter konferencji, dyskutowaliśmy o metodyce prowadzenia analiz operacyjnych, a także o grach wojennych i wojskowym przywództwie w przyszłości. Wszystko to dało podstawę do zastanowienia się nad zmianami zasad sztuki operacyjnej oraz sztuki wojennej.

Czy na podstawie wystąpień podczas konferencji można określić, jakie są największe wyzwania środowiska bezpieczeństwa z perspektywy Europy Środkowo-Wschodniej?

Zwróciłbym uwagę na trzy elementy: szybkość, efektywną strategię i kulturę strategiczną. Szybkość to czynnik krytyczny dla zapewnienia zwycięstwa na flance wschodniej NATO. Pojmowana jest nie w znaczeniu fizycznym, lecz raczej jako zdolność do dynamicznego rozpoznawania zagrożeń, podejmowania decyzji i działań. Determinanta taka jak szybkość została nazwana kluczem do zwycięstwa w odstraszaniu Rosji i powinna być rozwijana, aby NATO mogło wesprzeć działania na swojej wschodniej flance. Istotne jest nie tylko to, aby być szybkim, lecz również, by tę zdolność regularnie demonstrować w celu odstraszania przeciwnika. Chodzi o uniknięcie sytuacji, gdy przeciwnik nie doszacowuje naszych możliwości i eskaluje konflikt.

Co zatem powinny zrobić państwa flanki NATO, aby się do tych wyzwań przygotować i im sprostać?

Jak podkreślał na konferencji gen. Rajmund Andrzejczak, szef Sztabu Generalnego WP, potrzebna jest efektywna strategia, która będzie pomostem między polityką i siłami zbrojnymi. Kluczem do sukcesu jest skuteczne działanie sił zbrojnych, ale także strategia, która umożliwi proaktywną postawę wobec potencjalnych przyszłych zagrożeń. Państwa zatem muszą rozbudować kulturę strategiczną, na którą mają wpływ decyzje polityczne, założenia doktrynalne sił zbrojnych oraz kontekst historyczny.

Gen. Frederick Hodges, były dowódca US Army Europe, zauważył z kolei, że państwa Sojuszu muszą zwiększyć szybkość prowadzenia rozpoznania, czyli posiadać zdolność do szybkiej wymiany informacji między sobą oraz z partnerami spoza NATO. Dzięki temu będziemy mieć aktualne informacje o działaniach Rosji, w szczególności w cyberprzestrzeni, czy o prowadzonych ćwiczeniach wojskowych. Sojusznicy muszą też zwiększyć szybkość podejmowania decyzji. Niezbędne jest skrócenie do niezbędnego minimum czasu potrzebnego do przekazania decyzji na niższe poziomy dowodzenia oraz zwiększenie swobody działania, co pozwoli na przykład na szybsze przemieszczenie sił, ogłoszenie alarmu czy podjęcie zapasów.

Siły zbrojne muszą być również zdolne do szybkiej koncentracji sił i znalezienia się dokładnie w tym czasie i miejscu, w którym powinny być. Musimy także wiedzieć, jak prędko jesteśmy w stanie przemieścić się w rejon docelowego przeznaczenia z wykorzystaniem infrastruktury drogowej, kolejowej, lotniczej czy morskiej.

Jaki obraz militarnego zaangażowania Stanów Zjednoczonych wyłania się z przebiegu GlobState III? Z licznych wystąpień gości zza oceanu, m.in. gen. broni Fredericka B. Hodgesa, wynika, że nie jest już ono tak bezwarunkowe, jak chociażby 5 lat temu.

Wschodnia flanka NATO rozciąga się od Arktyki do Kaukazu oraz obejmuje Morze Bałtyckie i Morze Czarne. Jest to najdłuższy i jednocześnie najbardziej wrażliwy sektor Sojuszu, codziennie narażony na wojskowe prowokacje, dezinformację, cyberataki, a także gospodarcze i dyplomatyczne naciski ze strony Rosji. W 2016 roku, a więc dwa lata po inwazji Rosji na Ukrainę i nielegalnej aneksji Krymu, Sojusz nadał priorytetowe znaczenie regionowi Morza Bałtyckiego, rozmieszczając grupy bojowe w ramach Wysuniętej Obecności NATO w Estonii, na Łotwie, Litwie i w Polsce. Jednocześnie pojawił się w formie „dostosowanej obecności" (NATO Tailored Forward Presence – tFP) w regionie Morza Czarnego. W opinii amerykańskich ekspertów to wielopoziomowe podejście do zdolności odstraszania z jednej strony spowodowało pewien stopień niespójności wzdłuż wschodniej flanki, narażając NATO na ciągłe agresywne sondowanie przez Rosję. Z drugiej zaś stworzyło warunki do odbudowy neoimperialnej strefy wpływów w basenie Morza Czarnego oraz na Bliskim Wschodzie. Argumentują więc oni, że w celu ograniczenia rewizjonistycznych działań Rosji NATO powinno usunąć wszelką asymetrię w swojej obecnej postawie na Wschodzie przez zwiększenie swojej roli w rejonie Morza Czarnego. Przy tym wzmacniając jednocześnie zdolności odstraszania i obrony w rejonie Morza Bałtyckiego oraz przyjmując wspólną ocenę zagrożeń, aby umożliwić szybkie reakcje polityczne i wojskowe niezbędne do powstrzymania prowokacji czy jawnej agresji ze strony Rosji.

Rozmawiał: Krzysztof Wilewski

autor zdjęć: Centrum Doktryn i Szkolenia Sił Zbrojnych

dodaj komentarz

komentarze


Kolejne sukcesy „armii mistrzów”
Medycy bojowi na poligonie
Wojna, której nie widać
Szlify na moście
Okno dla gigantów
Modelowy test na poligonie
Samotna placówka
AI za sterami Gripena
Sulechów z brygadą artylerii
Obrona kraju to obrona naszych bliskich i naszej wolności
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
Ratunek pod ogniem
Constans historii
Wicepremier i szef SG apelują o pomoc dla bohaterskich policjantów
Cyberspecjaliści na poligonie
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Manewry w Nowej Dębie i ochrona Jasionki
Rosyjskie drony pod lupą wojskowych śledczych i ekspertów. Jak wygląda ich praca?
„Horyzont” przedłużony
Ojcowie polskiej niepodległości
Pokład okrętu… pod dachem
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Road to Life
MON proponuje zmiany przepisów ubiorczych
Zatrzymać masywny krwotok
Sokół na ratunek w górach
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
Wiceszef MON-u w Kijowie
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
Nigdy nie zostawiamy swoich
Budowa siedziby wojskowych medyków zakończy się wcześniej
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Generał z cienia
Jak prowadzić Leoparda?
Bombowiec na dnie Bałtyku
DiBaX ‘26 – eksperymenty dla rozwoju NATO
Flight into the Future
Gladius, czyli polski miecz
Złoto i brąz w sportach walki
Listopad z „Huraganem”
Medalowy finisz strzelców
Pancerny poligon
Nowe ubrania i obuwie dla żołnierzy
Nowe łodzie wielozadaniowe na Bałtyku
Promień nie do zniesienia
ORP „Albatros” w akcji
Coraz więcej Krabów w Bolesławcu
Co z wysługą po powrocie do wojska?
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Gorący lipiec PKW Łotwa
Flanka pod strażą
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Więcej Piorunów i Jelczy
Na unijnym szczeblu o współpracy z USA na rzecz bezpieczeństwa
„Kurs generalski” dla podoficerów
MON zmienia system gotowości obronnej
Jakie zmiany w ustawie o obronie?
„Ślązak” czeka na modernizację
Roboty zamiast saperów
Sprawdzian bielskich desantowców
Tak rodzą się piloci myśliwców
Vipery wracają do Czech
„Koalicja 26.2”, czyli chętni i wiarygodni
Stałe miejsce Polski w ETAP
Abordaż z polskim wsparciem
Pancerny atak z wody
Wspólne przeżycia łączą, czyli weterani na warsztatach

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO