moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Nano-drony dla specjalsów

Jeszcze w tym roku żołnierze z Jednostki Wojskowej Komandosów mają otrzymać najmniejsze z produkowanych dronów rozpoznawczych – konstrukcje typu nano, czyli ważące mniej niż 100 gramów. Wojsko chce kupić 40 kompletów takich urządzeń, nie ujawnia jednak, z ilu miniaturowych bezzałogowych systemów powietrznych (BSP) będą się składać. Koszt zakupów to 14 mln zł.

Nano-drony zostały wybrane w przetargu, który Jednostka Wojskowa Komandosów ogłosiła pod koniec ubiegłego roku. Zgłosiły się trzy firmy: IBCOL Sp. z o.o., Poland-U.S. Operations sp. z o.o. oraz UMO sp. z.o.o. Ostatecznie jedyną ofertę złożyło UMO z podwarszawskiej Zielonki i to ta firma kilka dni temu wygrała postępowanie.

Zgodnie z zamówieniem ma ona dostarczyć JWK 40 kompletów dronów klasy nano, czyli takich, które ważą mniej niż 100 gram. Wojsko nie ujawnia ani liczby bezzałogowców, ani stacji kierowania. Jednostka w Lublińcu ma otrzymać nano-drony do końca listopada.

Nie wiadomo także, jakie drony zostały kupione. Analizując jednak ofertę handlową spółki spod Warszawy, nie trudno zauważyć, że jednym z dronów klasy nano w jej ofercie, jest produkowany przez amerykańską firmę FLIR bsp PD-100 Black Hornet 3.

Ten ważący zaledwie 33 gramy dron (będący w zasadzie mikroskopijnym śmigłowcem) ma długość 168 mm, dwie kamery dzienne oraz jedną kamerę termowizyjną (z których obraz można albo przesyłać do operatora, albo zaszyfrować na wewnętrznej karcie pamięci). PD-100 Black Hornet 3 może wznieść się na wysokość 50 metrów, oddalić od operatora maksymalnie na 2 kilometry, a w powietrzu spędzić około 30 minut.

Konstrukcję opracowali 10 lat temu inżynierowie z norweskiej firmy Prox Dynamic, która w 2016 roku została przejęta przez koncern FLIR, dostarczający armiom na całym świecie głównie zaawansowane systemy radarowe i optoelektroniczne.

Drony PD-100 Black Hornet (w wersjach 2 i 3) są na wyposażeniu armii brytyjskiej, amerykańskiej, niemieckiej, australijskiej, norweskiej, francuskiej, hiszpańskiej oraz indyjskiej. Pierwszym ich użytkownikiem była armia brytyjska, która wprowadziła je do służby w 2013 roku i natychmiast skierowała do jednostek stacjonujących w Afganistanie.
Polska armia za nano-drony zapłaci ponad 14 milionów złotych.

Krzysztof Wilewski

autor zdjęć: Wikipedia

dodaj komentarz

komentarze

~Aaa
1558957800
Niezbyt trafny wybor. Lepiej kupic zwykle drony chociaz lataja dluzej a to tylko 30 minut.
76-83-E6-D4

Kiedy będzie gotowy raport podkomisji smoleńskiej?
 
Borsuk bezwzględnie potrzebny
„Baltic Fortress”: MJR działa na Litwie
Nagroda nie tylko od dowódcy
Specjals z Agatu wygrał zawody w Bawarii
Misje kształtują charakter
Marynarz na „Korfantym”
Żandarmeria świętuje
Kask Weterana do zdobycia!
UE o wspólnym bezpieczeństwie
Polscy żołnierze rozpoczynają misję w Turcji
Żołnierz uratował ofiarę wypadku
Nowe książeczki wojskowe
Szybka wspinaczka w Salt Lake City
PKW Turcja już działa
„Dragon” wskazał cel
A Multi-Front Operation
Szczyt NATO w Brukseli – punkt zwrotny dla Sojuszu
Szczyt NATO już w poniedziałek
Polscy żołnierze polecą na Islandię
Dragon ’21, czyli zwiadowcy w nietypowej roli
Wojsko kupiło symulatory pola walki
Jacht i menażki od wojska
Pierwszy dzień do zwycięstwa
Gorzka parada zwycięstwa
Kurs na dyplomację
Krwiodawcy w mundurach
Myśliwce z Mińska Mazowieckiego przebazowane do Malborka
Będzie więcej szkoleń z pierwszej pomocy
„Dragon ’21” – ostatnia bariera
„Justice Sword” na rumuńskim poligonie
„Albatros” wyszedł na morze
Specjaliści od wsparcia
Myśliwce z dywizjonu 303 w Mińsku
„Baltops” – F-16 bronią okrętów
Afganistan. Czas wracać do domu
W drodze do Ameryki
Tygrysy grasowały także nocą!
Grupy niszczycieli czołgów
Wyścig zbrojeń nie ustaje
Rozwój i wyzwania wojskowej logistyki
Żołnierze z kompletem medali w czempionacie orientalistów
Żołnierz, który stał się symbolem walki o Polskę
Podoficer, czyli lider
Course on Diplomacy
Szczyt NATO o zagrożeniach dla bezpieczeństwa
CBW świętuje
Kwalifikacja? Może w czerwcu
Działania w czasie „W” – mobilizacja w sztabach
Partyzancka bitwa pod Zwoleniem
Polacy obronili tytuł mistrzów Europy w lekkiej atletyce
Co ze sprawdzianem z WF?
Medale mistrzostw Europy dla żołnierzy
Kieł tygrysa, czyli akrobacje F-16
Siła braterstwa
25 medali żołnierzy na mistrzostwach kraju w szermierce
Moździerze dla WOT-u
Borsuk pokazał swoje możliwości
Zdjęcie z Hitlerem ratowało życie

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO