moja polska zbrojna
Strona którą odwiedzasz korzysta z plików cookies. Ustawienia dotyczące tych plików można zmienić w opcjach przeglądarki używanej do przeglądania Internetu.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies przeczytaj Politykę cookies.
Jeśli ustawienia cookies nie zostaną zmienione, podczas przeglądania strony informacje automatycznie zapisywane będą w pamięci Twojego urządzenia.
Nie pokazuj mi więcej tego komunikatu: kliknij tutaj

Był przykładem dla polskich lotników

Za trzy tygodnie obchodziłby 101 urodziny. Wczoraj w Krakowie zmarł gen. bryg. w st. spoczynku Ludwik Krempa. Dla polskich lotników był legendą. Walczył przeciwko Niemcom w wojnie obronnej, a później jako pilot słynnego 304 Dywizjonu Bombowego. W listopadzie ubiegłego roku prezydent Andrzej Duda awansował go do stopnia generała brygady.

– Kawaler Krzyża Wojennego Virtuti Militari, gen. bryg. pil. Ludwik Krempa odszedł do niebieskiej eskadry – poinformował Leszek Mańkowki, prezes Krakowskiego Klubu Seniorów Lotnictwa, którego członkiem był generał. – Był człowiekiem niezwykle inteligentnym, zasłużonym, ale i bardzo skromnym – mówił Leszek Mańkowski.

W listopadzie 2016 roku zwierzchnik sił zbrojnych RP awansował Ludwika Krempę do stopnia generała brygady. – To dla mnie, jako prezydenta, wielki zaszczyt, że mogę wręczyć nominację człowiekowi, który z całą pewnością jest nestorem polskich sił powietrznych, bohaterowi II wojny światowej, bohaterowi walki o wolność naszej ojczyzny, odznaczonemu orderem Virtuti Militari, dwukrotnie odznaczonemu Krzyżem Walecznych. Dziękuję za wielki czyn pańskiego życia, za niezłomną, bohaterską postawę w walce o wolność ojczyzny. Postawę, która jest dziś przykładem dla polskich lotników, lotniczej młodzieży i sił powietrznych wolnej znowu Rzeczypospolitej – mówił prezydent Andrzej Duda.

Krzysztof Radwan, dyrektor Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, który uczestniczył w uroczystej nominacji, wspomina, że stuletni weteran II wojny był jeszcze w bardzo dobrej kondycji. – Do końca życia był w doskonałej formie intelektualnej i całkiem niezłej kondycji fizycznej. Podczas uroczystości w Balicach wytrzymał w pozycji zasadniczej kilkadziesiąt minut! – opowiada Radwan. – Zapamiętam go jako ciepłego i serdecznego człowieka. Żal, że nie ma go już z nami – dodaje dyrektor muzeum.

Znajomi gen. Krempy zwracają uwagę przede wszystkim na jego skromność. Wspominają, że był zakłopotany odbierając awans generalski. Uważał bowiem, że wielkie odznaczenia po prostu mu się nie należą. – To dla mnie niespodzianka. Nie jestem bohaterem, wykonywałem po prostu swoje zadania – mówił w listopadzie pilot słynnego Dywizjonu 304.



Ludwik Krempa
urodził się 22 stycznia 1916 roku w Sanoku. Do wojska wstąpił w 1937 roku. Uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy Lotnictwa, jako kapral rozpoczął służbę w 6 Pułku Lotniczym we Lwowie. Po ogłoszeniu w kraju mobilizacji wstąpił w szeregi 66 Eskadry Obserwacyjnej. Następnie dołączył do 2 Dywizjonu Myśliwskiego. Powierzono mu pilotowanie polskiego samolotu szkolnego RWD-8.

Po ataku ZSRR na Polskę uciekł z okupowanej ojczyzny i przez Budapeszt, Belgrad trafił do Grecji, a następnie do Turcji. Ostatecznie, 26 października 1940 roku, dotarł do Anglii gdzie rozpoczął służbę jako lotnik. W 1942 roku dołączył do 304 Dywizjonu Bombowego „Ziemi Śląskiej”. Na samolotach Wellington wykonywał loty bojowe przeciwko okrętom podwodnym. Brał też udział w bombardowaniu portu w Bordeaux. Podczas działań wojennych odbył w sumie około 50 lotów bojowych.

W 1944 roku ukończył kurs instruktorów w szkole pilotażu i rozpoczął szkolenia młodych pilotów na samolocie Oxford. Po wojnie trafił ponownie do Dywizjonu 304, który był już wówczas jednostką transportową. W 1946 roku został przeniesiony do 301 Dywizjonu Transportowego Ziemi Pomorskiej-Obrońców Warszawy. Po wojnie pozostał na emigracji. Ukończył m.in. kurs dla mechaników samochodowych oraz kreślarzy. Pracował przy projektowaniu i produkcji silników do autobusów. Przez ponad 25 lat projektował pompy głębinowe.

Do Polski przyjechał po raz pierwszy od czasu wojny w 1960 roku, potem odwiedzał kraj co roku. We wrześniu 1988 roku przeprowadził się do ojczyzny i zamieszkał z żoną w Krakowie.

Za swoją służbę został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych i orderem Virtuti Militari.

Pogrzeb weterana odbędzie się 9 stycznia na Cmentarzu Komunalnym w Sanoku.

Magdalena Kowalska-Sendek

autor zdjęć: Jakub Link Lenczowski

dodaj komentarz

komentarze

~Mikrus
1483552320
Odchodzą ostatni przedstawiciele tego dzielnego pokolenia. Wieczny Odpoczynek Racz MU Dać Panie.
B1-B9-09-46

Czy w szkołach będzie wychowanie proobronne?
Posłowie o budżecie obronnym na 2018 rok
Polacy jadą na misję szkoleniową do Iraku
Posłowie o przemyśle stoczniowym
Limity służby czynnej w 2018 roku
Nowa współpraca wojskowa UE
Samoobrona Kobiet – runda druga
Jastrzębie wracają z Litwy do domu
Nowa instrukcja lotów HEAD do końca roku
Trzy medale przełajowców na wojskowych mistrzostwach świata
Drugie życie Challengerów
PGZ deklaruje: Mamy BMS
Ćwiczenia Maple Arch '17 w Nowej Dębie
Świętowali na sportowo
Blok operacyjny na miarę XXI wieku
Więcej pieniędzy na obronność
Patrioty o krok bliżej
Patrioty coraz bliżej
Jeszcze mobilniejsze NATO
Boeing dla VIP-ów wylądował w Polsce
Wyższe dodatki dla żołnierzy
Zabytkowy silnik do Renault FT
Nie lekceważymy żadnego problemu
Wsparcie dla misji Air Policing
Wojsko kupiło drony uderzeniowe
Twierdze nie do zdobycia
Bandera nad „Kormoranem”
„Dunaj ’17” – test przed misją
Żołnierz WOT-u mistrzem wojska w szachach
Cztery kilometry walki
Żołnierze kruczego pióra
Zbierają doświadczenia w pustynnych warunkach
Armia Czerwona zamyka kleszcze
Antoni Macierewicz w Kanadzie o rosyjskiej agresji
Twórcy SPO odznaczeni
Podziękuj bohaterom!
Minister Antoni Macierewicz podsumował dwa lata kierowania resortem obrony
Dni Radiolokacji
Polskie F-16 na manewrach „Blue Flag”
MON odzyska narzędzia analizy planów operacyjnych
Jubileusz Śląska Wrocław
Język współpracy
Z obiektywem na wojnę
Posłowie rozmawiali o sytuacji materialnej wojskowych
Islamski feniks
Najsilniejsi w służbach mundurowych
Raport MON o książce Tomasza Piątka
Więcej pieniędzy dla żołnierzy
Polskie myśliwce nad Bułgarią
MON pomaga spełniać marzenia dzieci
Czarna dywizja na ćwiczeniach „Borsuk”
Kobiety na misjach obserwacyjnych
Centrum dowodzenia NATO w Polsce?
Rozbrajanie kontrolowane, Warszawa, listopad 1918
Tragedia SS „Wigry”

Ministerstwo Obrony Narodowej Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Żandarmeria Wojskowa Inspektorat Uzbrojenia Inspektorat Implementacji
Innowacyjnych Technologii Obronnych
Dowództwo Garnizonu Warszawa

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO