moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Silni w grupie?

Skonsolidowanie wszystkich państwowych spółek zbrojeniowych w jedną firmę na pewno przyniesie efekt skali. Wystarczy proste dodawanie, by pochwalić się miliardami przychodów. Obawiam się jednak, czy mająca się składać z kilkudziesięciu spółek Polska Grupa Zbrojeniowa nie stanie się trudno sterowalnym kolosem na glinianych nogach – pisze publicysta portalu polska-zbrojna.pl Krzysztof Wilewski.


Planów naprawy polskiego przemysłu obronnego, bo przecież o to w gruncie rzeczy chodzi w realizowanej obecnie konsolidacji państwowych spółek w ramach Polskiej Grupy Zbrojeniowej, było wiele na przestrzeni ostatnich lat. Z czego, choć mogę się mylić, przynajmniej cztery długofalowe, wieloletnie. Ostatni w 2007 roku. Kilka dni przed wyborami przyjęła go koalicja rządowa z premierem Jarosławem Kaczyńskim na czele.

Program zakładał, że zbudowana na początku ubiegłej dekady w oparciu o kilka dużych państwowych spółek obronnych Grupa Bumar wchłonie wszystkie należące do Skarbu Państwa firmy zbrojeniowe, w tym także grupę spółek zajmujących się serwisem i remontami, czyli wojskowe przedsiębiorstwa remontowo-produkcyjne.

Oczywiście, wszystko miało być przemyślane i dobrze zorganizowane. Remontówka i serwis miały być wydzielone jako osobna „dywizja”, a  firmy branżowe – artyleryjskie, lądowe i elektroniczne podzielone na stosowne, branżowe dywizje.

Plan z 2007 roku zakładał warunek, że Grupa Bumar dostanie we władanie wszystkie państwowe spółki obronne dopiero wtedy, gdy w oparciu o własne spółki stworzy owe dywizje i będzie nimi sprawnie i skutecznie zarządzać.

Niestety, bez wchodzenia  w szczegóły, Bumar nie tylko zaliczył gigantyczne opóźnienia w realizacji planu konsolidacji i przekształcenia własnych struktur, ale również gdyby nie prowizja za Rosomaki, to jego sytuacja finansowa byłaby tragiczna. I tak jest, tylko delikatnie rzecz ujmując, kiepska.

Na szczęście dla wielu osób, które musiałyby wyjaśnić: „nie udało się, ponieważ…”, projekt konsolidacji wokół Bumaru, dziś już Polskiego Holdingu Obronnego, ponieważ był sygnowany na lata 2007– 2012, umarł śmiercią naturalną.

Dziś mamy nowy plan. Tym razem konsolidacja ma się odbywać w myśl zasady „budujemy od nowa” i ciałem, które ma zjednoczyć państwową zbrojeniówkę ma być Polska Grupa Zbrojeniowa z siedzibą w Radomiu.

PGZ, którą rodzima prasa branżowa pieszczotliwe nazywa PeGaZem, ma zarządzać kilkudziesięcioma państwowymi spółkami. Co istotne, będą to firmy produkujące – serwisujące – remontujące ogromny wachlarz uzbrojenia i sprzętu wojskowego, od samolotów i śmigłowców, poprzez czołgi i artylerię, amunicję, na przysłowiowych gaciach i kalesonach skończywszy.

Może się mylę, ale nie ma chyba w naszym kraju firmy, która zajmuje się tak szerokim spektrum działalności. A na pewno nie ma firmy, która mając taki wachlarz produktowy, odpowiada za bezpieczeństwo kraju.

Czy jesteśmy przygotowani, aby taki TWÓR mieć? Mam ogromne wątpliwości. Inną sprawą jest, że tak głęboki poziom konsolidacji to w mojej ocenie zachłyśnięcie się „ideą” synergii.   

Uważam bowiem, że pozbywanie się przez MON kontroli nad spółkami zajmującymi się naprawami i serwisem uzbrojenia i sprzętu wojskowego na rzecz podmiotu, który – jak zapowiada MSP – może być za kilka lat wprowadzony na giełdę papierów wartościowych, więc w dużym stopniu albo w całości sprywatyzowany, jest błędem. Same okręgowe warsztaty na czas „W” nie wystarczą.

Krzysztof Wilewski

dodaj komentarz

komentarze


Budowa siedziby wojskowych medyków zakończy się wcześniej
Gwarancje BGK w finansowaniu rozwoju MŚP w sektorze obronnym i technologiach typu dual-use
Jakie zmiany w ustawie o obronie?
Co z wysługą po powrocie do wojska?
„Agat. Siła i ogień”. Album już w sprzedaży
Dwie rakiety i dron odrzutowy spadły na terytorium Polski
Sulechów z brygadą artylerii
Pokład okrętu… pod dachem
Medycy bojowi na poligonie
„Ślązak” czeka na modernizację
Sokół na ratunek w górach
Nigdy nie zostawiamy swoich
Promień nie do zniesienia
Flanka pod strażą
Constans historii
Waryński liderem nieruchomości w PGZ-ecie
Niemieckie Eurofightery przylecą na Air Policing do Polski
Jak prowadzić Leoparda?
Road to Life
„Koalicja 26.2”, czyli pokaz zdolności i siły
Rezerwy do wyszkolenia
Kosmiczny Bursztyn
„Horyzont” przedłużony
Nowe łodzie wielozadaniowe na Bałtyku
Ważne odkrycie na Westerplatte
Pociski Patriot: nie tylko serwis w Polsce, lecz także koprodukcja?
Amunicja do Szerszeni
Kolejny wyrok za strzały na granicy
Złoto i brąz w sportach walki
MON zmienia system gotowości obronnej
„Kurs generalski” dla podoficerów
Szef MON-u: Nie da się nas zastraszyć
Samotna placówka
Kolejne MiG-i-29 polecą do Ukrainy
Kolejne sukcesy „armii mistrzów”
Nowy kompleks dla artylerzystów z Jarosławia
Bombowiec na dnie Bałtyku
Prawie 200 mld zł na zbrojenia w projekcie budżetu
Współpraca przemysłowa z USA: usuwać bariery, razem produkować
Srebro światowego czempionatu dla polskiej zapaśniczki
Na unijnym szczeblu o współpracy z USA na rzecz bezpieczeństwa
Gorący lipiec PKW Łotwa
Nieznany obiekt na terenie Polski
Polskie systemy satelitarne w orbicie zainteresowań Grecji
Ratunek pod ogniem
„Koalicja 26.2”, czyli chętni i wiarygodni
Rosyjskie drony pod lupą wojskowych śledczych i ekspertów. Jak wygląda ich praca?
Stała obecność sił USA coraz bliżej
Więcej Piorunów i Jelczy
Okno dla gigantów
Generał z cienia
AI za sterami Gripena
Pancerny atak z wody
Flight into the Future
Koszykarze Czarnej Dywizji najlepsi w Wojsku Polskim
St. szer. spec. Kuklik na podium Dancon March
ORP „Albatros” w akcji
Sejm poparł Kartę Rodziny Mundurowej
Zatrzymać masywny krwotok
Medalowy finisz strzelców
Coraz więcej Krabów w Bolesławcu
Marsz z weteranem
Ojcowie polskiej niepodległości
Wiceszef MON-u w Kijowie
Vipery wracają do Czech
Borsuki w Poznaniu
Pancerny poligon

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO