moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Rewolucja bis?

Usunięcie Mursiego jest ruchem niedemokratycznej armii przeciw demokratycznie wybranym instytucjom. Egipt jest pierwszym państwem „arabskiej wiosny”, w którym islamiści nie poradzili sobie z przejęciem władzy po dyktatorze – ocenia Patrycja Sasnal z Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.

W telewizyjnym orędziu do Egipcjan zwierzchnik egipskich sił zbrojnych gen. Abd al-Fattah as-Sisi ogłosił, że przyjęta w grudniu 2012 r. konstytucja zostaje zawieszona, a wywodzący się z Bractwa Muzułmańskiego prezydent Muhammad Mursi przestał pełnić swoją funkcję. Obowiązki związane z kierowaniem państwem przejął przewodniczący Najwyższego Sądu Konstytucyjnego, Adli Mansur.

Obalenie prezydenta Mursiego nastąpiło po rozmowach z opozycją i muzułmańskimi oraz koptyjskimi duchownymi. Zostało przyjęte z radością przez większość demonstrujących od 30 czerwca Egipcjan. Decyzja armii jest kolejnym etapem przemian zapoczątkowanych obaleniem prezydenta Hosniego Mubaraka w 2011 r., budzi jednak wątpliwości natury prawno-politycznej.  

Po pierwsze, usunięcie Mursiego jest ruchem niedemokratycznej armii przeciw demokratycznie wybranym instytucjom. Prezydent Muhammad Mursi z założonej przez Bractwo Muzułmańskie partii „Wolność i Sprawiedliwość” został wybrany w pierwszych demokratycznych wyborach prezydenckich w Egipcie w 2012 r. Kilka miesięcy wcześniej jego partia zdobyła bezwzględną większość miejsc w pierwszych demokratycznych wyborach parlamentarnych. Armia nie posiada natomiast cywilnego zwierzchnictwa: jej budżet pozostaje de facto poza państwową kontrolą. Mimo że stabilizacyjna funkcja armii w momentach społecznego niepokoju i zamieszek okazuje się przydatna, to jednak szybkość, z jaką władze wojskowe zainterweniowały przeciwko prezydentowi – a wcześniej zdominowanemu przez islamistów parlamentowi – budzi obawy o możliwość wyjścia przez wojsko poza jego społecznie usankcjonowaną rolę.

Po drugie, zarówno zwolennicy Bractwa Muzułmańskiego, jak i opozycja wykazali się brakiem odpowiedzialności za państwo, które po raz pierwszy od obalenia Mubaraka jest tak wyraźnie podzielone na dwa obozy: zwolenników i przeciwników Bractwa Muzułmańskiego czy islamistów i anty-islamistów. Prezydent Mursi potwierdził brak woli współpracy, odmawiając wykonania jakiegokolwiek gestu pojednania (np. w postaci zmiany na stanowisku premiera lub otwarcia debaty na temat konstytucji) wobec przeciwników politycznych. Natomiast opozycja, zjednoczona jako Front Ocalenia Narodowego i w ruchu „Bunt”, wolała wywołać uliczne zamieszki niż dłużej akceptować rządy Mursiego. Postawa obu stron utrudnia egipskie pojednanie narodowe.

Po trzecie, Egipt jest pierwszym państwem „arabskiej wiosny”, w którym islamiści nie poradzili sobie z przejęciem władzy po dyktatorze. Obejmując w 2012 r. władzę, Bractwo Muzułmańskie straciło przywilej pozostawania w opozycji, a wzięło odpowiedzialność za kierowanie państwem. Zgodnie z przewidywaniami islamiści nie podołali temu zadaniu, ani w zakresie wyprowadzenia państwa z kryzysu gospodarczego (odpływ inwestycji, zmniejszenie rezerw walutowych, wzrost bezrobocia i zadłużenia), ani w odczuciu społecznym (brak bezpieczeństwa, poczucie krzywdy i niesprawiedliwości). Może mieć to implikacje regionalne, ponieważ egipskie Bractwo Muzułmańskie jest prekursorem pewnego modelu religijnej partii politycznej, kopiowanego w innych państwach – Tunezji, Syrii, Libii i na terytoriach palestyńskich. Utrata przez Bractwo władzy w Egipcie stanowi w regionie przykład możliwych scenariuszy rozwoju wydarzeń w innych państwach, które przeszły lub przechodzą „arabską wiosnę”.

Po czwarte, następca Mursiego przejmie jego problemy. Odebranie władzy Bractwu Muzułmańskiemu nie zmniejsza gospodarczych, politycznych i społecznych problemów państwa. Według prawdopodobnego scenariusza zostanie teraz powołany rząd technokratów lub rząd jedności narodowej. Będzie on musiał podjąć najpilniejsze, ale także niepopularne społecznie wyzwanie reform gospodarczych. Po doświadczeniach Bractwa Muzułmańskiego związanych z rządzeniem państwem najpoważniejsi i najbardziej szanowani kandydaci do członkostwa w nowym rządzie nie będą skłonni wziąć na siebie tak dużej odpowiedzialności. Ponadto zwolennicy Bractwa Muzułmańskiego (według sondaży nadal stanowiący blisko 40% społeczeństwa) nie zrezygnują z uczestnictwa w życiu polityczno-społecznym, a odebranie władzy ich kandydatowi jedynie pogłębia podziały społeczne.

REKLAMA

Patrycja Sasnal
ekspert Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych

dodaj komentarz

komentarze


Most do współpracy
 
Oficer jak biała karta...
Ochotnicy na ratunek
Amerykanie zredukują swój kontyngent w Niemczech
10 mln zł na zapomogi dla żołnierzy
Wojsko przeciw wirusowi
Groty z granatnikiem
„Wojownik Niezłomny” wśród terytorialsów
Prezydent Duda jedzie do USA
Powstaje Szkoła Podoficerska Logistyki
16 sekund Liberatora
Amerykanie odmładzają F-16
Miesiąc izolacji żołnierzy „Irini”
Brawurowe zagony motorowe
Online z mistrzami sportu
Przysięga podkarpackich terytorialsów
Żołnierze w sztafecie pomocy
Współzawodnictwo rozwija
Wojsko ma ofertę dla cywili
Polskie F-16 w ćwiczeniach „Ramstein Alloy 20”
Pięcioro laureatów sportowego plebiscytu „Polski Zbrojnej”
Laserowa artyleria US Army
Na WAT o cyberbezpieczeństwie
Polskie porty bardziej otwarte
Prezydent Andrzej Duda w Białym Domu
Weterani znów staną na macie
Kawalerzyści na Jeziorze Solińskim
Lotnicy uratowali Wielką Brytanię
Powstaną kolejne strzelnice
Zostań w domu i czytaj „Polskę Zbrojną”
Na WF-ie dokładniej ocenią wytrzymałość żołnierzy
Ogromne zainteresowanie Soną
Kawalerowie Orderu Krzyża Wojskowego, wystąp!
Zbiegowie z innego świata
Czarna taktyka w kawalerii powietrznej
Rosyjskie zagrożenie w kosmosie
W MON o polsko-słowackiej współpracy
„Defender” – pracowity poligon saperów
Orzeczenia lekarskie żołnierzy będą ważne dłużej
Szkolenie wodne podhalańczyków
Kolejne Groty dla wojska
Baretki Orderu Krzyża Wojskowego
Ułańska szarża
F-16 kończą misję w Estonii
PGZ będzie obecna na MSPO
Poćwicz online z siedmioma sportsmenkami
F-16 z Krzesin przebazowane do Łasku
Szef MON w Żelaznej Dywizji
Kraby w Bolesławcu
Rakiety z Mesko w F-35
Ofensywa Tuchaczewskiego
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na misjach
Na misjach święta inne niż zwykle
Poćwicz z mistrzami sportu wojskowego!
„Karakal ’20”: wyzwanie w Nowej Dębie
Wzmacnianie sojuszu polsko-amerykańskiego
Komitet Wojskowy NATO o pandemii
Krwawy Wołyń
MON dofinansuje mural o Bitwie Warszawskiej
Pełne wynagrodzenie za kwarantannę
Minister Błaszczak dziękuje medykom

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO